ESKİLERİN İŞİ İLE YENİLERİN İŞİ

Evimin yakında olduğu için gözlemliyorum.

Böylelikle daha da iyi anladım.

Tekirdağ Süleymanpaşa da yaşıyorum.

Doğma büyüme buralıyım.

Eskiden Tekirdağ olan merkez ilçenin o zamanlar popüler olmayan okulunda okudum.

Tekirdağ Süleymanpaşa ilkokulu mezunuyum.

Evim yakın diye ona gittim.

Her neyse…

Okulumuz küçük ama devasa bir bahçemiz vardı.

Minik kantinimiz.

Kocaman oyun alanımız vardı.

Hatta bahçemizde çokça ağaçlarımız vardı.

Vesselam o tarihi bina da okulun ilk günü mazot kokularıyla başlardı.

O zamanın öğrencileri ne demek istediğimi hatırlayacaklardır.

Sonra karar aldılar.

Bahçeye ek bir bina yaptılar.

Yıllar geçti.

Bizler okuldan mezun olduk.

Bina da tamamlandı ve hizmete açıldı.

Okulun bahçesi küçüldü.

Bahçede olan binalar çoğaldı.

Belli ki daha çok öğrenci gelecekti.

Ancak okul bahçesinde daha az boş alan kalacaktı.

Vesselam öyle de oldu.

Bunu da geçelim.

Bugünlerde okul bahçesinde olan yeni bina da tadilat yapılıyor.

Deprem güçlendirmesi de olabilir.

Yıkılacakta olabilir.

Ama eski bina hala yerinde duruyor.

Anlayacağınız yeni yapılan bina eskisinden çok daha kısa süredir ayakta olmasına rağmen hemen yoruldu.

Ve yardıma ihtiyaç duydu.

Bunu tespit etmiş olmalılar.

Bahçede olan tarihi okul binası değil de yeni teknolojilerle yapılan okul binasını hemen tadilata almışlar.

İşte buradan anlıyoruz.

Eskilerin işleri ile günümüzde yapılan işleri kıyaslıyoruz.

Ve aradaki farkı net şekilde görüyoruz.

Sanırım her şey teknolojide ya da bilgi birikiminde değilmiş.

Az biraz insaf ve vicdan da katmak gerekiyormuş.

O vakit harcımız daha da kuvvetli olmaya devam edecekmiş.

İşte eskilerden bize kalan mirasta budur.

Bunu görün ve mirasınıza sahip çıkın.

Saygılarımla…