Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Bir yerde görev almışlar.
Lakin istedikleri şeyler gerçekleşmemiş.
Bir süre sabır etmişler.
Belki işler istediğim gibi olur diye beklemişler.
Neticede zaman hızlı ilerledi.
Anlayacağınız bekledikleri olmadı.
Bekledikleri olmayanlar mevcut yerlerinden bir bir koptular.
Öylece kala kaldılar.
Bir türlü ilerleyemediler.
Mevcut yerlerinde daimi ağır kayalar vardı.
Onları oynatmak zordu.
Bu sebeple hiçbir zaman kademe atlayamadılar.
Bırakın aday olmayı yönetici bile olamadılar.
Bunu anladıklarında mekanı terk ettiler.
Ancak iş işten geçmişti.
Bu sürede rakip trende çoktan dolmuş ve koltuklar kapılmıştı.
Haliyle sessizce etrafı incelemeye başladılar.
Neticede yepyeni bir lokomotif göründü.
Kendi gibi açıkta kalan herkes o lokomotife yöneldi.
Acayip bir talep patlaması oldu.
Lokomotif birden çok popüler hale geldi.
Herkes o lokomotifi övmeye başladı.
Herkes o lokomotifte yer almanın peşine düştü.
Ancak gerçek şu ki; “keramet lokomotifte yada onu sürende değildi.”
Tüm keramet ortada kalanların son biniş treni olmasındaydı.
Ancak bu lokomotifin nereye gittiğini soran olmadı.
Herkes bir koltuk kapma telaşında gidiyordu.
Böyle olunca asıl sorulması gerkeni soran kimse çıkmadı.
Lokomitifi kullanan kondüktör durumdan memnun.
Biranda hiç beklemediği bir ilgiye sahip oldu.
Şu sıralar tercih edilir konumda olmanın keyfini yaşıyor olmalı.
Ancak gerçek unuttukları bir şey var.
Maalesef asıl yolcuların hale diğer trenlerde yol adıklarını unutmuş gözüküyorlar.
Saygılar…