Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Henüz kavak yelleri de esse başlarında
hayatın eşiğinde de olsalar henüz
simgesidirler özgürlüğün, özgüvenin, aydınlığın,
geleceğin, yaratıcılığın, enerjinin
dağı aşan dalgaların, ufukta kopan fırtınanın
simgesidirler balyoz olup inmenin
tepesine özgürlük düşmanlarının.
rant, rüşvet, yolsuzluk, vurgun, yalan, talan, hile
biz yetişkinlerin eseri değil mi hepsi de?
kara bulutlar gibi çökülmüşse üzerlerine
neden uysunlar emirlerine?
biraz deli, biraz çılgın, biraz da haytadırlar ama…
kabına sığmayan heyecanların eseridir tüm bunlar
elbet kıracaklar zincirlerini bir gün
ve kurtaracaklar kendilerini tepedekilerden
özgürleşecek hayâl, yaratıcılık ve zekâ
pabucu ters giydirecekler ona, buna
görün bakın, hem de bin defa.
dostlukları çıkarsız, arkadaşlıkları içten ve özverili
sevdaları kanatlı, güvercin gibidir kalpleri
ne maskelidirler birileri gibi, ne sevgisiz, ne de ikiyüzlü
zekâ yüklüdür, onurludur eylemleri.
onlar ki ölü Ozanlar Derneği üyesidirler,
ne Pink Floyd’un duvarında tuğla,
ne de duvarın kendisidirler.
eğer yükseltmek istiyorlarsa seslerini
ve yıkmak istiyorlarsa çekilen duvarları
ezmek mi gerek özgürlük tutkularını?
ve eğer silkinmek istiyorlarsa
ve kendi geleceklerini kendileri kurmak
aydınlık yarınlara koşmak
bağımsız olmak, özgürleşmek
ve hazır iseler yeni bir Türkiye kurmak için koşmaya
soruyorlar: “Yanlış mı yapıyoruz?
yoksa dinamit mi döşüyoruz yollara?”