TEKİRDAĞ’DA TOPLU TAŞIMA

Bu iş önemsiz midir?
Açıkça soruyorum, önem sıralaması yapsanız kaçıncı sırada olur?
Tekirdağ’da belediyelerin asli görevlerini biraz konuşmamız gerekiyor.
Yani birileri onlara bunu hatırlatmalıdır.

Türkiye’de çoğu belediye asli işlerini geride bıraktı.
Olur olmaz her yerdeler.
Özellikle sanal medyada yer alıyorlar.
Başkanı hoş göstermek için yapmadıkları çekim yok.
Paylaşımların çoğu bunun üzerine kurulu.
Kediden nefret edenin bile kucağına kedi veriyorlar.
Bilinen gerçekler üzerine kurgular yapılıyor.
Yaşlı eli öpülüyor.
Çocuklara sarılıyor.
Yaşlının ayakkabısını bağlayan bile gördü bu gözler.
Gerçek hayatta işi gereği ayakkabısı toz görmeyenler bizler için çalışıyorlar.
Tertemiz makam odalarından tertemiz makam araçlarına binerek, arada sırada olsa da bizim tozlu yollara geliyorlar.

Her neyse, bazen otobüslere binenleri de görüyoruz.
Ama curcuna ile biniyorlar otobüse.
Sadece çekim ekibi yetmiyor.
Fotoğrafçısı, koruması, kameramanı, danışmanı vesaire takım elbiseli erkânı ile geziyorlar.
Sorsanız bizim gibi otobüse bindiklerini diyecekler.
Olmuyor demek isterdim, lakin tutuyor.

Toplum mimarisi dersleri alanların uyguladıkları sistemler başarılı sonuçlar veriyor.
Netice ortadadır.
Bakalım buraya.

Tekirdağ’da ulaşım işi 30 yıl önce nasılsa hâlâ öyle devam ediyor.
Tek bir taş koyanı göremedi bu gözler.
Oysa raylı sistem vaatlerini duymuştuk.
Tanıtım broşürleri bile hazırlatanlar oldular.
Ama nafile.

Yıllar yılları kovalasa da şehir nüfusu ne kadar artarsa artsın, böyle gelmiş böyle gidiyor.
Yanına ekibini almadan tebdil-i kıyafetle sabah hastane yolu otobüsleriyle halk gibi binen bir başkan olsun isterdim.
Ama nafile.

Dedim ya, ayakkabıları toz görmeyenler bizlerin tozlu yollarını yapacaklarını söylüyorlar.
İyi işler yok değil.
Umudumuz bitmiş de değil.
Ama biliyorlar.
Onlar da farkındalar.
Ne kadar iyi işler yapsalar da önemi yok.
Varsa yoksa parti adı geçerli buralarda.
O sebeple de kendilerini kanıtlama veya iş bitirme gayeleri kabarmıyordur.

Onların yerine koyun kendinizi.
Bir düşünün; yapsanız da oy geliyor, yapmasanız da.
İş yaparak eş, dost, akraba ile karşı karşıya gelmeyi mi seçerdiniz yoksa akan düzeni ellemeden yola devam mı ederdiniz?
Anladınız.
Sistem de öyle yaptırıyor.

İşte durum ortadadır.
Millet gider aya, biz hâlâ konuşuruz minibüsler nereye kadar girecek diye çarşıya.
Netice ne mi?
Hiç.
Kocaman bir hiçliktir.
Çünkü değişmeyiz.
Ve bunu en iyi onlar biliyorlar.
Neticede toplum mimarisi işini iyi öğrenmişler.
Öğrendiklerini de başarıyla uyguluyorlar.

Saygılar…