ZERDE

Çocukluğumdan hatırlıyorum.
Açıkçası önemli bir tatlıydı.
Şimdiki gibi çok çeşitli tatlıları bilmezdik.
Yörenin bilinen belli başlı tatlıları vardı.
Evde yapılırdı.
Konu komşuda yenilirdi.
Çevrede bunu bilmeyen, yapmayan aile yoktu.

**  **
Gel zaman git zaman unutuldu.
Başka başka tatlılar öğrenildi.
Neticede bu lezzet unutuldu.
Artık yapan kişi kalmadı denebilir.
Kimse de sahip çıkmadı.
Zerde tatlısı Tekirdağ halkının kimliğinden uzaklaştı.

**  **
Araştırdım.
Birkaç ilde yapılıyor.
Süleymanpaşa Belediyesi web sitesinde hakkında bilgiler var.
Wikipedia hem tarifini hem de yapıldığı illeri yazmış.
Ancak Tekirdağ ismi ne kadar kağıt üzerinde var olsa da artık zerde Tekirdağ’da yok.
Hiçbir yerde yapılmıyor.
Yöresel bir kültür yok oldu diyebiliriz.

**  **
Evet sevgili okular üzgünüm, sahip çıkılmadı.
Üzgünüm, bu lezzeti günümüz kuşağı çocuklar tadamadılar.
Üzgünüm, bu lezzet geçmişte kaldı.

**  **
Bu arada biraz daha araştırınca Isparta, Mardin gibi illerde de zerde  çeşitlerine yer verdiğini tespit edebildim.
Oysa Tekirdağ’da zerde yapılırdı.
Zerde Tekirdağ’ın yöresel bir tatlısıdır.
Elbette farklı yerlerde farklı şekillerde yapılabilir.
Ancak Tekirdağ’ın zerdesi bir başka güzeldir.

**  **
Vesselam, sahip çıkılmayan bir lezzet daha yok olmak üzeredir.
Artık evlerde de yapılmaz oldu.
Nişan, düğün ve cemiyetlerin tatlısı tarihin tozlu raflarında yerini aldı.
Ne zamana kadar böyle kalır?
İşte onu bilemiyorum.
Belki kültürle ilgilenen birileri olur.
Bunu araştırır ve ürüne sahip çıkar.
Hatta Tekirdağ zerde tatlısı diye çeşit ortaya çıkar, patenti alınır.
Neden olmasın?
Ama maalesef Tekirdağ’da bu işlere bakan pek yok.
Geçmişte kalanlar geçmişte kalıyor.
Her geçen gün daha da unutuluyor.

**  **
Bu arada bir yazar çıkar yazar, o kadar.
Hatırlarız.
Gülümseriz.
Hiç bilmeyenler merak eder, bakarlar.
Çevrelerine sorarlar.
Hepsi bu.
Daha da başka bir şey olmaz.
Alın size bir Tekirdağ gerçeği.
Saygılar.