ABD

ABD, 2. Dünya Savaşına son noktayı Hiroşima ve Nagazaki’ye attığı “Little Boy – Küçük Çocuk” ve “Fat Man – Şişman Adam”la koymuştu.

Sonuç: 275 bin sivilin, yani masumun katli.

Neydi bu Küçük Çocuk ile Şişman Adam?

Atom bombalarının adı.

Uçaktan aşağıya bırakılış tarihleri?

6 Ağustos 1945: Hiroşima.

9 Ağustos 1945: Nagazaki.

Bu şehirler askerî üs falan mıydı? Hayır.

Eğer biriyle yetinmiş olsaydı Japonlar teslim olmayacak, savaş sona ermeyecek miydi?

Aynı huyu bugün de sürmüyor, askerden çok sivil öldürmüyor mu her gittiği yerde?

Ölen annesini yiyen yamyama sormuşlar:

“Bir insan annesinin etini yer mi?”

Yamyam cevap vermiş:

“Ben yemeyeyim de toprak mı yesin? O beni karnında taşıdı. Bundan sonra da ben onu taşıyacağım.”

Yamyamlar hiç olmazsa insan hakları ve demokrasi adına yapmıyorlardı bu işi.

Attilâ İlhan haksız mıydı Hangi Batı adlı kitabında sorarken?:

“Çağdaş Batı’nın davranışını hangi birimle ölçerseniz ölçün, eski ve ortaçağlarından daha insancı ve ileri bulamayacaksınız. Neden mi?Batı’nın güçlenmesi, bu gücüne yaslanarak yeryüzüne kendi yasa ve değerler düzenini, insanlığın yasa ve değerler düzeni olarak zorla kabul ettirmesi, asıl bu çağda başlıyor da ondan! Üstelik kendini yalnız ve salt egemen duyar duymaz bütün kuşkulardan tertemiz elini yıkıyor, olduğu gibi görünüyor gözümüze. Peki nasıl? Sömürgeci, savaşçı, saygısız, barbar, ırkçı, vs.”

O iki şehre attığı bombalar bir yana, Batının lideri konumundaki ABD ne yaptı Vietnam’da, Laos’ta, Kamboçya’da, Afganistan’da, Irak’ta,Libya’da, Suriye’de, Venezuella’da, İsrail’le birlikte Gazze’de, İran’da?

Bomba yağdırmak.

Neredeyse ömrünün tamamını ABD’de geçirmiş, 40 Yıl Önce Kırk Yıl Sonra kitabının yazarı Gündüz Vassaf ne diyordu 24 Şubat 2006 tarihli Radikal Kitap Ekine verdiği röportajda ABD hakkında?:

“Biri Amerika’nın, diğeri Türkiye’nin okuluydu. Amerikan yatılı okulunda bütün toplumun içindeki ırkçılık, hiyerarşi, zengin-fakir ayrımı, ırkçı fıkralar… İkinci haftanın sonunda hepsini öğrenmiştim. Robert Koleji’nde burslu öğrenci var, Ermeni var, Rum var, Kürt var, Amerikalı var, sünnisi var. Ama hiç Amerika’daki gibi şeyler çıkmadı ortaya.

“Memnuniyetsizliğim kapitalizmden çok, parayla insanların nasıl ezildiği ya da para için nasıl her şeyi yapabildiğiyle ilgili. Meselâ ‘Bugün 1 milyon dolara benziyorsun’ ya da ‘İki metelik gibi hissediyorum kendimi’ gibi deyimler var orada. Başka bir dilde böyle şeyler yok. İnsanın kendini iyi ya da kötü hissetmesi para birimiyle dile getiriliyor.”

Hiç yıkılmayacak sandığımız ABD bu işte. Oysa yıkılmayan süper güç var mı tarihte?

Daha nice bayramlara!