Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
[responsivevoice_button voice=”Turkish Female” buttontext=”Oku”]
Yok arkadaş maalesef iyi şeyler yazamıyorum.
Bu başlığı atınca güzel bir şeyler yazmak istemez miyim?
Elbette isterim.
Hani güzel bir iki cümleyle başlayayım sonra eleştireyim.
Ama maalesef olmuyor.
Kendime yalan söylemek gibi bir durumum yok.
İçimden gelenleri yazıyorum.
Tespitler ve gözlemlerle harmanlıyorum.
Ve artık tespit ettim.
İnsanlık ölmüş…
*****
Siz insanlık duygusunu ne kadar ararsanız o kadar kayboluyorsunuz.
Ne kadar çok beklentiniz varsa o kadar çok kırılıyorsunuz.
Her şey orantılı yol alıyor.
O sebeple beklentileri küçük tutmak gerekiyor.
Maalesef ki büyük hayaller büyük hayal kırıklıklarına sebep olmaktalar.
Eskiden böyle miydi?
Yeni nesille mi böyle oldu?
İnanın bilmiyorum.
Ancak “eski tas eski hamam” gittiğini var sayarak işlerin hep böyle olduğunu tahmin etmekteyim.
*****
Sonuç olarak “ne ekerseniz onu biçersiniz.”
Bizden öncekiler bunları ekmişler ki bizlerde onu biçiyoruz.
Her neyse bazen umutlanıyorum.
Bir şeyler iyi olur diye umuyorum.
Ufak mutluluklar buluyorum.
Aksi halde o umudumuzla birlikte büyük karanlıklara düşebiliyoruz.
*****
Ekonomi her geçen yoksulun belini büküyor.
Yoksul diye tabir edince ilk olarak aklımıza çok vahim şekilde sokakta yaşayan kimsesizler geliyor dimi?
Ama öyle değil.
Hiçbir şey göründüğü gibi değil.
Her imkanı var gibi duran ancak evlerinde ekonomik sıkıntı sebebiyle çay bile kaynamayan insanlar var.
Asıl ihtiyacı olan da zaten pek ihtiyacını söylemez ya…
Onlar sessiz çoğunluktur.
İçin için kendini yer yine de dışarı belli etmeler.
“Kan kusar kızılcık şerbeti içtim derler.”
*****
Konumuza dönelim.
İnsanlık ölmüş.
İyi şeyler de elbette oluyordur.
Evet oluyorlar.
Olmasa zaten hayat hiç yaşanmazdı.
Umutlar bunların kanatlarında geziniyor.
Ha düştü ha düşecek.
Ha uçtu ha uçacak kadar yakın ve uzaklar.
Lakin insanlık ölmüş.
Buyurun cenaze namazına.
Saygılar…