FARKLI MELODİ

[responsivevoice_button voice=”Turkish Female” buttontext=”Oku”]

Her geçen gün daha da kapalı alanlara hapsoluyoruz.

Ev içinde olan aile sosyalliği dışına çıkmak neredeyse imkansız hale geldi.

Etkinlik tertiplenen alan sayısı da gittikçe azalıyor.

Kent meydanında eskisi gibi buluşmalar olmuyor.

Olan buluşmalarda belirli zümreleri ilgilendiriyor.

Herkes kendi kafasında olanlarla bir araya gelme derdinde.

Kimse yeni insanları dahil etmek istemiyor.

Hatta var olan insanları da seyreltme çabalarına şahit oluyoruz.

Gün geçtikçe sosyal hayat yok oluyor.

Etkinlik adı altında buluşulan guruplarda da eksilmeler var.

Bir kişi eline aldığı saz ile tüm kitleyi kontrol etmek istiyor.

Sonuç olarak az biraz farklı melodi çıkaran oldu mu yollar ayrılıyor.

Yeni birilerinin de katılması zor olan guruplar gün geçtikçe daha da küçük bir kesime hitap eder hale geliyor.

*****

Etki tepki meselesi de işte bu noktada ortaya çıkıyor.

Küçülmeyle beraber tek seslilik başlıyor.

Şimdilerde dışarıda kalan daha önce ekip içinde yer alan üyelerin cılız sesleri kulaklara gelen güzel ezgileri mahvediyor.

Sosyallik elden gidince asosyal bireyler ortaya çıkıyor.

Bu kesim de kendi gibi olanlarla bir araya gelmek istiyor.

Birlikte bir şeyler yapmak için uğraşlar veriyor.

Ancak maddi anlamda elde olmayınca maalesef ki etkinlik yapmakta mümkün görünmüyor.

En başında malum güç “ekonomi” yine borusunu öttürüyor.

Küçük bir karmaşa içinde büyük kavgalar oluyor.

Yeniden aynı yerde olmak isteyenler var.

Kaybettiklerini kazanma peşinde yanıp tutuşuyorlar.

Yeni baştan işin içine girip ilerlemeyi planlayanlar da var.

Sırf sosyal alanda varlığını ispat etme derdinde olanda var.

Var da var…

Her çeşit insan var.

İnsan duygularının bin bir çeşidini her bireyde görme şansımız var.

Peki, bu çeşitlilik bizlere gerçek anlamda ne katıyor?

O kadar duygu çeşitliliği içinde neyi görüyoruz?

Neyi seviyor?

Neye inanıyoruz?

Gerçek anlamda sosyalleşmek bu mudur?

Bir sorun kendinize sosyalleşmek nedir?

Saygılar…