Yeniden hamam olarak kullanılacak

Tekirdağ’ın önemli tarihi değerlerinden bir olan Tarihi Yalı Hamamı 2018 yılında başlatılan restorasyonun ardından yeni görünümüne kavuştu. 30 Mayıs 2018’de 6 milyon 95 bin TL bedel ve 600 gün iş süreli sözleşmeyle başlatılan restore işlemi sonucunda Tarihi Yalı Hamamı, tarihi yapısına uygun daha güzel bir görünüme kavuştu.

Tarihi kayıtlardan da görüldüğü gibi, önceleri Tekirdağ’da mevcut dört adet çift kubbeli ve kadınlar ve erkekler bölümü olmak üzere iki bölümlü hamamlardan, günümüze ulaşabilen Yalı Hamamı. Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğü kontrollüğünde restore ettirildi.

30 Mayıs 2018 tarihli ve 6 milyon 95 bin TL bedel ve 600 gün iş süreli sözleşmeyle başlatılan Restore işlemi sonucunda Tarihi Yalı Hamamı’nın tarihi yapısına uygun daha güzel bir görünüme kavuştu.

HAMAM OLARAK İŞLETİLECEK Mİ?

Tarihi Yalı Hamamı’nın günümüzde restore işleminden sonra da tarihi işlevine uygun olarak hamam olarak işletileceği öğrenildi.

YALI HAMAMI’NIN TARİHİ

Mahmut Sümer’in Tekirdağ’ın Eski Günleri kitabında Tarihi Yalı Hamamı ile ilgili kısım;

“Dördüncü Çift Hamamda şimdi mevcut bulunan Belediyeye ait Musevi bayırındaki (Yalı Hamamıdır.) Bu hamamın çıkmaz sokak içindeki kapısı hanımlara ait olup, içerisi erkekler tarafının aynıdır.  Erkekler hamamının içersi görüldüğü veçhile üç sıcak ve bir soğuk halveti vardır ki ve her halvette ikişer kurna mevcut olduğu gibi göbek taşının sağ ve sol tarafında da müteaddit kurnaları vardır. Bu kurnalar daha sonra kiracı tarafından bölmelere ayrılmıştı. Vaktiyle bu kurnaların hepsi sıcak ve soğuk sularla akardı. Yine vaktiyle halvetler çok sıcak olduğundan içeride yıkanılmayarak dışarıda yıkanılırdı ki burada da fazla durulmağa gelmezdi. Üst kısımda merdivenle çıkılan soyunma yerlerindeki localar sonradan Belediye tarafından yıktırılmış. Evvelce kapıdan girilince sol taraftaki kısımlarda odalar vardı. Burada ve dışarıda soyunulurdu. Kapıdan girilince halen mevcut olan fıskiyeli şadırvan daima akar ve havuzunda renkli balıklar bulunurdu. Halen metruk olup köşedeki mermer kahve ocağı da sanatkâraneydi. Hamam göbek taşıyla diğer mermer taşlarının altından geçen buhar boruları hamamı gayet fazla ısıtır ve insanı çabuk terletirdi. Zamanla tamir görmediği için bu borular çürüdü yerlerinden çıkarıldı. Ustası bulunmadığı için bir daha da yenileri yerine konamadı. Bu sanat eseri hamam birkaç seneden beri belediyeden kiralayanlar yeniden esaslı bir tamir yaptıklarından şimdi bu hamam işlemektedir ki bu da bizleri memnun etmektedir.” (Kitabın yayın tarihi 1970)

“Bilhassa evlenmelerde bu hamam âlemleri daha başka olurdu evlenecek erkek zengin veya orta halli bir aileye mensup ise, evlenmeden bir gün evvel arkadaşlarıyla birlikte bu yalı hamamına gelirler. Bütün masraflar damada ait olmak üzere bir takım çalgı getirilir geç vakte kadar yıkanılır yenilir içilir eğlenilir ve yine çalgı önde olduğu halde damadı eve getirirlerdi. Tabii gelin hamamları da çok şatafatlı olurdu bu gelenek az çok bu günde devam etmekte ise de eskisi gibi yapılamamaktadır.”

Habertrak/Özlem İnan