SAHİLDE Kİ KÜTÜPHANEYE NE OLDU?

Gerçekten çok çok kitap okuyan biri değilim.

Ancak okumanın gereğini iyi biliyorum.

Bu noktada okumak için kitapları tercih edenlerdenim.

Gazete, dergi, broşür, elime ne geçerse okurum.

Deterjan etiketini bile dikkatle okurum.

Yani kimine göre eski kafalıyım.

Ancak kitap okumanın önemini bilenlerdenim.

***

Açıkçası kütüphane kültürü yaygınlaşmalıdır.

Gençler kafelerde vakit geçireceklerine kütüphanelerde zaman geçirmelidir.

Olmaz demeyin!

Aslında oluyor.

Yine hemen yanı başımızda olan İstanbul’dan örnek vereceğim.

Halk kütüphaneleri gençlerin buluşma yeri olmuş.

Bekleme salonları var.

Kitap okuma alanları için ayrı alanlar yapılmış.

Sıradanlıktan öteye geçilmiş.

Kimi yerde sıcak bir ortam, kimi yerde cam kenarı olarak okuma alanları tasarlanmış.

Yani kitap okumayı zevkli hale getirmişler.

Güzel zaman geçirmek isteyenler buralardan istediği kitabı alarak bir köşeye çekilip kitabın güzelliğine dalabiliyorlar.

Okuyucuya tam istenen ortam sunulmuş.

Kitapseverler de buraların müdavimi olmuşlar.

***

Gidenler birbirlerine örnek oluyorlar.

Kitap okuma gün geçtikçe azalıyor olsa da bu sevdayı taşıyanlar yeni kuşağa bunu aktarmak için çaba sarf ediyorlar.

***

Gelelim Tekirdağ Süleymanpaşa ilçesine…

Ne oldu?

Sahilin en gözde yerinde tarihi bir binada kütüphane vardı.

Manzarası harika ortamı mükemmeldi.

Tam bir nostalji havası vardı.

Kokusu bile farklıydı.

Ancak kitaplar burayı terk etti.

Sonra da kitapseverler terk ettiler.

Hep birlikte yeni yapılan bir yere gittiler.

Peki, kaç kişi onlarla gidebildi.

Her gün deniz havası almak için yürüyüşe çıkan kaç kişi yeni kütüphaneye rahatça gidebiliyor?

Mevcut yerinde ulaşımı daha kolay olan kütüphane neden ulaşımı daha zor bir yere taşındı?

Hem orada hem burada iki kütüphane olsa fena mı olurdu?

Kimse bunları konuşmadı.

Açıkçası kitapseverlerden de ses çıkmadı.

Taşıma işini yapanlarda istediklerini uyguladılar.

***

Oysa kitaba ulaşmak daha da kolaylaşmalıydı.

Sahile gezici kütüphaneler kurulmalıydı.

Okuma teşvik edilmeliydi.

Kitapların kokusunu hissetmek ve kitap sevgisini arttırmak gerekirdi.

Onlar bunu yapamadılar.

Mevcut yerinden aldılar kitapları yeni bir iş yerine geçtiler.

Kitapseverlere taşınmayı soran olmadı.

Kitap ile aralarına mesafeler girdi.

***

Dahası eski kütüphane şimdilerde ne halde?

Ne iş için kullanılacak?

Burası neden boşaltıldı?

Kütüphane orada kalmaya devam etseydi ne olurdu?

Çok sorum var da cevap yok.

Her neyse zaten kimse de bu konuya ilgi duymuyor.

Kitap âşıkları da kaderlerine razılar.

Saygılar…