RUHU BESLEMEK: OKUMAK

Ülkemizdeki kitap okuma oranlarını az çok tahmin ediyorsunuzdur. Yakın zamanda yapılan bir araştırma bize diyor ki; Türkiye sadece günde 1 dakikasını kitap okumaya ayırıyor. Akabinde 6 saati televizyon izlemeye ve 3 saatini de internete ayırıyor. İhtiyaç listesinde kitap okumak 235. sırada yer alıyor. İhtiyaç listesinde bu arka sıraları nedense garipseyemiyorum. Çünkü ancak refah içerisinde yaşayan, olması gereken temel ihtiyaçları karşılanmış insanların listesinde kitap okumak ön sıralara gelebilir. Fakat yine de ruhu beslemenin en güzel yollarından biri olan okumanın önemini de söylemeden geçemeyeceğim.

Kitap okumak büyümek, ruhen ve zihnen gelişmek için tek yeterli sebep mi; belki tam olarak değil fakat önemli sebeplerden bir tanesi. Okumamak bugün dünya üzerindeki pek çok sorunun temel sebeplerinden bir tanesi. İmam Gazali’nin çok sevdiğim bir sözüdür: “Bir mümin üç gün art arda ilim öğrenmeyi, kitap okumayı keserse fark etmese de manevi halleri alt üst olur”. Biz bunu tüm toplum adına da düşünebiliriz. İnsan fiziken olduğu kadar ruhen de beslenmek ister. İşte ilim, kitap bu besinlerden bir parçadır. Okumak bizi ehlileştirir, sabırlı olmayı öğretir. Çocuklarımıza bu beslenme yöntemini ufak yaştan itibaren vermeliyiz. Onlara kitap okumalarını söylemek yerine, sizi görebilecekleri yerde kitap okumanız onlar için daha etkili bir öğrenme metodudur. Yaşlarına uygun, anlayabilecekleri düzeydeki kitaplar erişebilecekleri yerlerde olmalı. Sizin okuduğunuzu gören çocuk 3 yaşında bile olsa kendi kitabını alıp sizi taklit ederek okumaya başlıyor. Kitapla yetişen nesiller başarı dolu ve iyi yetişmiş olacaktır. Okuma sayesinde kendisini yetiştirmiş bireylerin günlük sohbetleri bile farklıdır. Yine çok sevdiğim bir sözdür: “Kitapsız yetişen çocuk, susuz büyüyen ağaca benzer.”  Kitapsız hayat, kör, sağır ve dilsiz yaşamaktır. Ruhunuzu bu şekilde beslemeye başladığınızda kendinizde ki değişimi sizde fark edeceksiniz.

Sadece bedenlerimizi beslememiz, ne yiyip içtiğimize özen göstermemiz yetmez, ruhumuzu da iyi ve güzel duygularla beslememiz lazım. Dışımıza verdiğimiz önemi içimize vermediğimizde, emin olun ruhunu besleyen bir insanla karşı karşıya geldiğinizde sizin ruhunuzda ki o aç kalmışlığı fark eder ve dışınızın güzelliğinin pek de önemi kalmaz.