BENCE BUNU OKUYUN!

Hep farklı açılardan bakmanın önemini söylerim.

Açıkçası tek taraflı bakmamak için çok uğraş veriyorum.

Bazen bir filmden ya da birinin hayat hikâyesinden esinleniyorum.

Bazen de bizzat kendi yaşadıklarım oluyor.

Gözlemlerim iyidir.

Hatta çok iyidir.

Bu noktada köşe yazılarımda defalarca gözlemlerimi kaleme aldım.

Yine öyle bir yazı yazacağım.

**  **

Rutin sağlık kontrollerim var.

Sağlık işi şakaya gelmiyor.

Boş vermek gibi bir lüksümüz de yok.

Rabbim acı tecrübeler yaşatmasın!

**  **

Hastane randevu işine falan girmeyeceğim.

Sağlık sistemini konu etmeyeceğim.

Sadece gördüklerimi yazacağım.

Gerçekten çok etkilendim.

Bir dizi sahnesi falan da değildi.

Kendim gördüm.

Yani tüm konuyu ilk ağızdan dinliyorsunuz.

**  **

Tekirdağ İ.Fehmi Cumalıoğlu Şehir Hastanesine yine rutin bir kontrol için gittim.

Her ay düzenli gidiyorum.

Nöroloji doktorları her biri çok ilgililer.

Hangisine gittiysem olumsuz bir tutum ile hiç karşılaşmadım.

Aslıhan hocanın hastası olmama rağmen diğer doktorlar da her daim ilgilendiler.

Sabah tahlil için kan veriyorum.

Neredeyse bir saat sonra sonuçlar çıkıyor.

Hangi doktora gittiysem kapıdan dönmeden hizmet aldım.

Sağ olsunlar.

**  **

Neyse gelelim bugünkü yazımın konusuna.

Tahlillerin sonuçları çıkana kadar hastane kantininde bekliyoruz.

Bir simit çay yaparım her ay o kantinde.

Simidi ve çayı da güzeldir.

**  **

Hadi gelelim konumuza.

Yine kan verdik bekliyoruz.

Kantin masalarında birileri geliyor birileri gidiyor.

Herkes bir şeyler yiyor.

Hızlıca oturup kalkanlar var.

Sabahlamış insanlar yok değil.

Var da var.

Çeşit çeşit insan geliyor.

**  **

Yanımızda olan masa da kimse yok.

Bir doktor geldi.

Elleri dolu.

Sabahlamış hali vardı.

Artık biz öyle yorumladık.

Üzerinde iş kıyafetleri, boynunda stetoskop, yaka kartı ve gömlek cebinde olan bi hayli kalem dikkat çekiyordu.

Dalgın dalgın yanımızdaki masaya geldi.

Ellerinde olan torbaları ve diğer eşyaları masaya bıraktı.

Sıcak su katılmış hazır makarnalardan almış.

Yanında konserve ton balığı açtı.

Telefonu yanında, tam oturduğu yerde hazır makarna ve ton balığını yiyecekti ki telefona benzer bir şey çaldı.

Ona baktı.

Ağzına bir lokma makarna bile atamadan kalktı gitti.

Her şey masada kaldı.

Gerçek diyorum.

Eşyaları da masada kaldı ve gitti.

Eşime “sanırım acil bir şey çıktı da çağırdılar.

O da hiç beklemeden gitti.”dedim.

“Öyle görünüyor.”dedi.

**  **

Yaşı çok olmayan bir doktordu.

“Beş dakika beklesinler yerim yemeğimi öyle giderim” demedi.

İstese der miydi?

Derdi tabi kim bilecek?

Ama o kendini görevine adamış hali yok muydu?

Valla ona yürekten sarılasım geldi içimden.

Açıkçası kimdir?

Adı nedir?

Hiç bilmiyorum.

Ancak masada kalan hazır makarna ve ton balığını da unutamıyorum.

Sivil elbiseleri olan bir torba da masada kaldı.

**  **

Ardından çok sayıda kişi geldi masa boş mu diye baktı.

Yemekleri gören oturmadı.

Vesselam bizimde sonuçlar çıktı oradan ayrıldık.

Doktorumuzun kapısına gittik.

Kantinde sonradan ne oldu bilmem.

Ancak doktorlar hele ki işini hakkıyla yapanlar iyi ki varlar.

Yazımın kahramanın adını bilmiyorum.

Ancak iyi ki var.

Buradan da şunu söylemek istiyorum.

Allah sana ve senin gibilere kolaylık versin.

Saygılar…