Açıkçası merak ediyorum.
Bu iş nereye gidecek?
Aslında yeni bir şey değil.
Eskiden de vardı.
Kamu kurumlarının, meslek gruplarının, bazı kurum çalışanlarının kendi sosyal tesisleri olurdu.
Öğretmenler için vardı.
Polisler için vardı.
Askerler için vardı.
Memurlar için vardı.
Kamu çalışanlarının bir araya geldiği, çay içtiği, yemek yediği, sosyalleştiği yerler yıllardır bilinir.
Buna yabancı değiliz.
Ancak son dönemde bu iş biraz daha farklı bir noktaya doğru gitmeye başladı.
Artık mesele sadece kamu kurumlarıyla sınırlı değil.
Daha yerele indi.
Özel sektör, meslek odaları, bazı kurumlar ve çeşitli gruplar da bu işin içine girmeye başladı.
***
Bakıyoruz…
Eczacı odası restoran açıyor.
Yelkenciler kafe restoran açıyor.
Belediyeler çay bahçesi açıyor.
Avukatlar kafe açıyor.
Başka kurumlar, başka odalar, başka meslek grupları da benzer şekilde sosyal tesis, kafe, restoran ya da çay bahçesi açma yoluna gidiyor.
Peki bu iş nereye gider?
Asıl soru budur.
Herkes kendi çay bahçesini açarsa ne olur?
Herkes kendi kafesini kurarsa ne olur?
Herkes kendi restoranını işletmeye başlarsa bu düzen nasıl şekillenir?
Sadece soruyorum.
Gerçekten merak ediyorum.
***
Neden herkes kendi grubuna özel bir mekân açmak ister?
Neden her meslek grubu kendi sosyal alanını oluşturma ihtiyacı duyar?
Bu sadece sosyalleşme ihtiyacı mıdır?
Yoksa ekonomik şartların bir sonucu mudur?
Yoksa aidiyet duygusunu güçlendirmek için yapılan bir tercih midir?
Belki de hepsidir.
Ama yine de sormak gerekiyor.
Bu iş nereye doğru evrilecek?
Yakında daha farklı meslek gruplarının da bunu yaptığını görür müyüz?
Doktorlar kafe ya da restoran açar mı?
Gazeteciler kafesi olur mu?
TESKİ çalışanları için bir sosyal tesis kurulur mu?
İnşaatçılar odası kafe açar mı?
Valilik kafe işletir mi?
Muhtarlar restoranı olur mu?
Şoförler odası kafe açar mı?
Taşıyıcılar kooperatifi restoran işletir mi?
Bakkallar odası lokanta açar mı?
Sanayi çalışanları için kafe kurulur mu?
Mobilyacılar restoranı olur mu?
Bu liste uzar gider.
Gerçekten de gider.
***
Peki bütün bunlar olurken özel sektör ne yapacak?
Yıllardır bu işi yapan esnaf ne olacak?
Kafe işleten, restoran açan, çay bahçesi çalıştıran vatandaş nasıl rekabet edecek?
Bir yanda aidatla, kurum desteğiyle, oda gücüyle, belediye imkânıyla açılan yerler olacak.
Diğer yanda kirasını ödeyen, personel çalıştıran, vergisini veren, ayakta kalmaya çalışan esnaf olacak.
Bu denge nasıl kurulacak?
İşte asıl üzerinde düşünülmesi gereken yer burasıdır.
Çünkü mesele sadece “bir kafe açıldı” meselesi değildir.
Mesele, şehirdeki sosyal ve ekonomik düzenin nasıl değiştiğidir.
***
Elbette insanlar bir araya gelsin.
Elbette meslek grupları sosyalleşsin.
Elbette kurum çalışanlarının nefes alacağı yerler olsun.
Buna kimse karşı çıkmaz.
Ama bunun sınırı ne olacak?
Bu tesisler kimlere açık olacak?
Sadece belli gruplara mı hizmet verecek?
Yoksa halka da açık mı olacak?
Halka açıksa özel sektörle nasıl rekabet edecek?
Halka kapalıysa şehir içinde ayrı ayrı küçük sosyal alanlar mı oluşacak?
Bunların hepsi düşünülmesi gereken konulardır.
***
Bir şehirde herkes kendi grubuna özel mekân kurmaya başlarsa, ortak yaşam alanları azalır mı?
Herkes kendi çevresinin içine mi kapanır?
Öğretmenler kendi yerine, avukatlar kendi yerine, eczacılar kendi yerine, memurlar kendi yerine, başka meslek grupları kendi yerine giderse toplum nasıl sosyalleşecek?
Herkes kendi mahallesine, kendi kurumuna, kendi grubuna ayrılırsa ortak şehir kültürü ne olacak?
Bu şehirde herkesin yan yana gelebildiği, aynı masalarda oturabildiği, aynı çay bahçesinde buluşabildiği alanlar daha kıymetli değil midir?
Bence asıl mesele biraz da budur.
***
Tekirdağ büyüyor.
Sosyal hayat değişiyor.
Ekonomik şartlar zorlaşıyor.
Kurumlar, odalar, meslek grupları kendi üyelerine daha uygun imkânlar sunmak istiyor olabilir.
Bunu anlamak mümkün.
Ancak bu işin nereye gideceğini de düşünmek zorundayız.
Bugün bir oda açar.
Yarın bir başka kurum açar.
Sonra bir başka meslek grubu açar.
Sonra herkes kendi kafesini, kendi restoranını, kendi çay bahçesini kurmaya başlar.
Peki o zaman şehirdeki gerçek esnaf ne yapacak?
Özel sektör mekânlarına kim gidecek?
Sokaktaki kafe, sahildeki çay bahçesi, mahalledeki restoran nasıl ayakta kalacak?
Bunları da sormak gerekiyor.
***
Ben sadece soruyorum.
Bu iş nereye gidecek?
Herkes kendi sosyal tesisini açarsa şehir hayatı nasıl şekillenecek?
Bu durum esnafı nasıl etkileyecek?
Kurumlar ve meslek odaları sosyal alan oluştururken özel sektörle rekabet etmiş olacak mı?
Yoksa bu, yeni bir ihtiyaçtan doğan doğal bir süreç mi?
Bilemiyorum.
Ama merak ediyorum.
Aklımıza takılanları sorduk.
Düşüncemizi kaleme aldık.
Gerisi sizdedir.
Saygılar…
