90’LAR

Ey yokluk nelere kadirsin.

Geçmişe bakınca daha iyi görüyorum.

Yokluk içinde neler yaparmışız neler.

Şimdiye bakıyorum.

Valla içim acıyor.

Çok şey yoklukla geliyormuş.

Ve çoğu şey de varlıkla gitmiş.

**  **

Mesela herkesin topu yoktu.

Ama bir top ile herkes oynardı.

Sonra sokak oyunlarımız vardı.

Saklambaç, kovalamaca, yerden yüksek, körebe, istop, dokuztaş oynardık.

Birliktik.

Bir mahallenin çocukları birbirimizi tanırdık.

Aşağı mahalle, yukarı mahalle kavramı vardı.

Oralardan da arkadaşlarımız olurdu.

Arada kapışırdık.

Ancak çabuk geçerdi.

**  **

Şimdiye göre çoğu şey yoktu.

Komşu annenin ekmek üzerine sürdüğü yağ ve salça tadı bambaşkaydı.

Sokak aralarından geçen poğaçacı ve daha sonraları kornalı lahmacuncu vardı.

Parası olan alırdı.

Olmayanlarda bakardı.

Ancak kimse aç kalmazdı.

Pay ederdik.

**  **

Birbirimizin yediğini yer hasta olmazdık.

Ortacami mahallesine Perşembe pazarı kurulurdu.

Pazar içinde gezer bir şişeden ve aynı bardaktan su satardık.

O vakitler kâğıt bardak kavramı yoktu.

Lakin yinede hastalanan duymazdık.

**  **

Mahalle aralarına bırakılmış her şey oyun için yer olurdu.

Traktör kasalarında köşe kapmaca oynardık.

Köşesine terlik ve ayakkabısını bırakmak çok meşhurdu.

**  **

Yağmur yağınca sokağa çıkamaz.

Ancak yolları izlerdik.

Öyle çok araba geçmezdi.

Ancak geçen arabaları ve insanları sayardık.

Vakit soba başında sıcacık evden dışarıyı izlemekle geçerdi.

Yağmur ertesi çivi kaklamaca oynardık.

Nemli toprakta çiviler iyi saplanıyordu.

Dahası çukur açar misket oynardık.

Spor kartları toplar bunlarla çeşitli oyunlar oynardık.

**  **

Aileler kalabalıktı.

Kardeşiniz vardı.

En iyi oyun arkadaşınız onlardı.

En çok onlarla kavga ederdiniz.

Ancak yine de kardeşlik bakiydi.

**  **

Evlerin bahçelerinde kuyu olurdu.

Tulumba ile su çeker sularla oynar ertesi günün hafif hasta olurduk.

Ancak korkmadan yaşardık.

Neredeyse her evin bahçesine meyve ağacı vardı.

Her şeyi mevsiminde dalından yerdik.

Defalarca kırmızı dut ağacı üzerinde mahvolmuş şort ve tişörtümüz oldu.

Ayva, Nar, Dut, Erik, Armut, Üzüm, İncir, Elma neredeyse her bahçede olurdu.

Bunları mevsiminde dalından yiyerek büyüdük.

**  **

Daha sonraları özel kanallar açıldı.

HE-MAN dışında SHE-RA olduğunu öğrendik.

Polis Akademisi kaçmaz çizgi filmimizdi.

Casio 91 saatler daha yeni moda olmuştu.

İlkokul yıllarında herkes folklorcu, izci, ya da bandocuydu.

Bayramlarda siyah önlükler ile sahilde yürüyüş takımı olurdu.

Tüm okullar buradan geçerdi.

Aileler bayram sabahlarını iple çekerdi.

“Daha çok uyuyalım aman be tatil bayramda ne işimiz var” denmezdi.

**  **

Sokak hayvanlarıyla büyüdük.

Köpeklerle çok haşir neşir olana köpekçi, güvercinlerle olana kuşçu derlerdi.

Hayvanlara bakardık.

Onları severdik.

Sahiplendirdik.

**  **

O günler güzeldi.

Çocuktuk.

Sağlam arkadaşlıklarımız oldu.

Hala da görüşürüz.

Evlerde değil.

Sokaklarda öğrendik hayatı.

Sokaklar da oynayan son çocuklardık.

Sokaklarda oynayan son nesiliz.

90’lı yıllara selam olsun.

Saygılar…