ANI YAŞAMAK

Bugünün kıymetini bilmek gerekiyor.

Yarını planlamak için bugünü es geçiyoruz.

Yarın için çalışmaktan bugünü yaşayamaz olduk.

Sanırım en son lise yıllarındaydı.

Sonraları anı yaşamayalı çok zaman oldu.

**  **

Eskisi gibi değiliz.

Her daim çok soru var.

Her soru bir soruna kapı açıyor.

Çok fazla şeyle meşgulüz.

Haliyle şu zamanın değerini bilmiyoruz.

**  **

Çabuk yitiriyoruz.

Ancak elimizden gideni de göremiyoruz.

Her şey bir rutin olmuş.

Yarına doğru son sürat koşuyoruz.

Her günün bir yarını var.

Bizler de durmaksızın onların peşinde seyehat ediyoruz.

Dahası bu hızla gitmeye devam edersek hiç yaşamadan sona geleceğiz.

**  **

Acaba yaşamak neydi?

Mutlu olmak nasıldı?

Herkes için tarifi farklı mıydı?

Yoksa her daim çalışmak ve günü yaşamadan bir sonraki güne koşmak mı mutluluktu?

Çok çalışıyoruz.

Kafamız hep yoğun.

Hep bir şeyler var.

Biri bitiyor biri başlıyor.

Ancak anı yaşayamıyoruz.

**  **

Hızlı giden bir trenden etrafı seyrediyoruz.

Geçtiğimiz her yer puslu görünüyor.

Cisimler net değiller.

Bir yere varacağız da nasıl varacağız?

Valla çok denklemli bir muammadayız.

Yarını merak etmekten bugünü göremez olmuşuz da haberimiz yok.

**  **

Artık az biraz durun.

Bugünü bir görün.

Yarın asla olmayabilir.

Ancak bugün elimizdedir.

Onun kıymetini bilelim.

Bugünü ve şu anı keyifle yaşayalım.

Saygılar…