ATATÜRK OLMAK

İki gün sonra 10 Kasım 2024. Atatürk Haftasının ilk günü. O büyük insan bu haftada da panellerle, konferanslarla anılacak, ilke ve devrimleri anlatılacak.

Ama ben onun bugüne kadar ihmal ettiğimiz başka bir büyüklüğü üzerinde duracağım bugün: Çocuğa verdiği değer.Dünya tarihinde başka hiçbir devlet adamının vermediği bir değer.

Hatırlıyorum; daha önceki bir yazımda da konu etmiştim ama tekrar etmekte fayda görüyorum.

Düşünebiliyor musunuz; öyle bir millî önder ki halkının İstiklal Savaşını vermiş, onu zaferle sonuçlandırmış, yeni bir devlet kurmuş, hilâfete ve sultanlığa son vermiş, kul kabul edilenleri yurttaş yapmış, nice devrimlere imza atmış.

İşte böyle bir cumhurbaşkanı almış çocuğu, başbakanla arasına oturtmuş. Yanında resmî konuğu olan bir kralın da bulunmasına rağmen masasına buyur etmiş. Tutmuş elinden, resim bir sergisinin açılışına götürmüş. Halkın arasına taşımış. Bakanların, milletvekillerinin, mareşalin, generallerin, bürokratların önünden yürütmüş. Birlikte salıncakta sallanmış. Gezintilere çıkmış. Denize birlikte girmiş. Sanki kırk yıllık arkadaşıymış gibi sık sıkbaşbaşa sohbet etmiş. Konuklarına bekletme pahasına çocukla ilgilenmiş. Hava gösterilerine götürmüş. Askeri tatbikatta bile yanından ayırmamış. Resmî ağırlamada bile çocuğun yanlarına girmesine engel olmamış. Çocuklara dizinin dibine oturacak, kolundan tutacak kadar rahatlık sağlamış.Bir rüya gibi. İnsanlığın rüyası!

İşte bunların hiç birini başka bir devlet adamında göremezsiniz. Ne bizde, ne de diğer ülklerde. Tarihte devlet kuran, devrimler yapan başka liderler de çıkmıştır ama çocuğa bu derecede önem ve değer veren görülmemiştir.

Ne Churchill’de, ne de Lenin, Mao, Roosevelt, Gandhi, Nehru, Wilson, Eisenhower veya Truman’da görebilirsiniz, ne de onlardan sonra gelenlerde.

Bunun böyle olduğu fotoğraflar, yani belgelerle sabittir. Öyle ki milli bayramlarımızdan birini çocuklara armağan etmekle kalmamış. Onlara dünyanın en büyük değerini de vermiş.

Nereden vardım bu sonuca?

Google’da 60 bine yakın görsel taradım. Sadece Türkçe ve İngilizce olarak da değil.“Çocuk” sözcüğünün kendi dillerindeki karşılığı ile de yaptım bu aramayı.Dahası Lenin için kiril alfabesini, Mao için Çin alfabesini bile kullandım.Gördüm ki Atatürk’ün bir çocuk veya çocuklarla birlikte görülen 400’e yakın görseli varken, diğerlerinde bu sayı ortalama elliyi geçmiyor. Hem de onlarınki birer tören, karşılama veya aile fotoğrafı iken Atatürk’le ilgili fotoğrafların hemen hepsi de çocuğa verdiği değeri gösteren fotoğraflardır.

Üstelik de yabancı liderlerin çoğunun yaşadığı yıllarda hem fotoğrafçılık, hem foto muhabirliği, hem de bazılarının döneminde kameramanlık çok daha gelişmiş olmasına rağmen ortaya çıkan sonuç bu. Yine üstelik Lenin ve Kennedy’nin dışındakilerin hepsi de Atatürk’ten daha uzun yaşamış olmalarına rağmen bu.

Çünkü o çocuk sevdalısı büyük insan biliyordu ki çocuğa değervermek; aynı zamanda hem toplumsal barış ve kardeşliğe, hem de geleceğe değer vermekti.

Çocuğa bakışta, onu anlamada ve algılamada Atatürk’ün çeyreği bari olabilsek çocuklarımızın çaplarını çok daha iyi anlayacağız ama nerede o günler!

Bu dünyaya veda edişinin 86. yılında o büyük önderimizin hepimize örnek olmasını diliyor, manevî huzurunda bir kez daha şükran, minnet ve saygıyla eğiliyorum. Nurlar içinde uyusun.