BUNDAN SONRASI…

Bu soru çok sorulmuştur.

Yani tek benim aklıma gelmemiştir.

Her dönemde mutlaka sorulan bir sorudur.

Akla gelen birkaç konu var.

Hayat süzgecinde birkaç noktada bu soruya temas ediyoruz.

Cevap alma konusunda net bir fikrim oluşmaya başladı.

Aslında cevaplar hep önümüzdeydiler.

Sadece umudumuz bazen cevapları görmemizi öteledi.

Zaman hızlı geçti.

Umudumuz da örselendi.

Neticede önümüzde olan biteni görmeye başladık.

Akıl başa geldi ancak ayaklarda derman kalmadı.

Haliyle de nasihatlar vermeye başladık.

Çünkü artık gerçekleri görür olduk.

Nasihatları dizdikçe dizdik.

Anlattıkça anlattık.

Lakin farkına varamadık.

Geçmişte de insanlar böyle şeyler yaşamışlar.

Ve onlarda bir süre sonra farkına varmışlar.

Farkına varınca nasihat etmişler.

Lakin bizim onları dinlemediğimiz gibi gelecek nesillerde bizleri dinlemeyecekler.

Herkes kendi sınavını verecek.

Herkes sınav sonrası tecrübe kazanacak.

Kazanılan tecrübeyle yoluna devam edecek.

Haliyle geçmişten günümüze gelen şeyler baki kalacaklar.

Biz insanların en acı tecrübesi kazanılmış tecrübeyi tecrübe etmektir.

Bunu yapmasak olmaz mı?

Elbette olurdu.

Ancak maalesef bunu anlayamıyoruz.

Farkına varıyoruz.

Az uyanıyoruz.

Sonra yine rüyalara dalıyoruz.

Kimi kabus kimi mutlu rüyalar görüyor.

Ancak asla farkına varamıyoruz.

İşin özeti Bundan Sonrası ne mi?

Eski tas eski hamam.

Onlar kasap biz koyun.

Haydi hep birlikte yola koyulun.

Saygılar…