CEP DELİK CEPKEN DELİK

Bir tanıdık yeni almış olduğu özel güvenlik kartını gösterdi. “ Çok havalı yapmışlar, aynı polislerinkine benzetmişler” dedi. Popüler kültürü sevmenin bedeli havalı görünürken yoksul yaşamlara esir olduk.

Uygar dünyanın yaşam standartları kişi başına düşen milli gelirlerini tekrar anlatmaya ve yazmaya gerek yok. Bizlerin on katı, yirmi katı üzerlerinde… Dikkatimi çekiyor; milletçe makyajın ve peşindeyiz. Zengin, daha zengin olmak için siyasetçilerin, ihalelerin peşinde koşarken, yoksul da düşlerini her türlü mekânlarda arıyor. Kimi masallara yaraşır düşlerde, kimisi ise her türlü iddia oyun denemeleriyle her gün düşlerini tımar ediyor.

Erdem Alkın yıllar önce seslendirdiği şarkısında bugüne çok güzel yorumlamıştı;

“ Cep delik cepken delik/Kol delik mintan delik/ Yen delik kaftan delik/Kevgir misin, kevgir misin be kardeşlik?”

Daha ne desin? Nasıl izah etsin her yanımızın delik deşik olduğunu… Özel Güvenlik Görevlilerin üniformalarını istediğimiz kadar polise benzetelim! Onların maaşlarında, özlük haklarında, çalışma koşullarında uygar dünyaya yakışır ölçüleri yakalamıyorsak şarkıda ki KEVGİR misali, her yönüyle borç içinde, yaşam sıkıntısı içinde şıklığın yoksulluğuyla yüzleşirler.

Bir zamanlar insanımız ev eşyalarına konulan icralarla korkutulur, birkaç parça borcu olanların elinde olanı satmasına neden olan uygulamalar sayesinde cepler iyice boşaltıldı. Şimdi; gelinen noktada, cep delik, cepken delik durumdayken, köşeye sıkışmış insanımız, günü kurtarmak için her türlü yolu deniyor, cambazları imrendirecek ustalıklar gösteriyor…

Bir sürü neden var ceplerin delik oluşuna. Özentilerimiz, uygar dünya insanı gibi yaşamaya itilmemiz; değerli reklâmlara, dizilere özenerek; yüce ve gösterişli yaşamlara kurban gidişlerimiz…

Alın teriyle mücadele verenlerin, mutevazı yaşamların sorunu ise işsizliğin yanında uğraşlarının karşılığı olan yeterli kazançlara ulaşamamaları. 2000 TL ücretle çalışanların hali nicedir? 1000 TL ücretle öğretmenlik yapanların halleri nicedir? Hiçbir özentileri olmaksa dahi, sadece kuru ekmekle yaşamaya kalksalar; yaşama şansları var mı?

Cep delik, cepken delik; insanlarımızın gelecek düşleri, umutları, hayalleri fazlasıyla delik… Oysa ikide birde gençliğimiz, yarınlarımız diyoruz. Bunca üniversite mezunu genç, açılan beş on kişilik kadroya dahi binlerce insanımız koşarak gidiyorsa; halimiz nicedir? Cep delik, cepken delik; bu sorunlara bakanların bakış açısı fazlasıyla delik…