(TARİHE YAPILAN UTANMAZLIK)
Şehrimiz; ilimiz ve ilçelerimiz yavaş yavaş kaybettiği hafızasına kavuşuyor. Gönlümden geçen çok daha hızlı, heyecanlı ve istikrarlı olmasıdır… Ahmet Aygün’ün Belediye Başkanlığı döneminde yapılan Ertuğrul Fırkateyni ve Yarbay Ali Anıtı, şehir merkezimiz için çok önemlidir. Ertuğrul Mahallesi’in anlamını, bir yerde kayıp tarihini-tarihimizi anlamak adına, Hasan Ali Yücel, Can Yücel ve Dedecik köyüne kadar uzanan sosyolojik, tarihsel yolculuğunun yanında, II. Abdülhamit zamanında Japonya’ya gönderilen gemimiz-ziyaretimiz inanılmaz bir facia ile sonuçlanmasının derin hüznü; Japon sularında 130 yıl sonra dahi hatırlanacak kadar değerlidir.526 insanımız şehit olduğu bu deniz kazasında Dedecik kökenli olan Yarbay Ali (Geminin Kaptanı) da şehir olanlardandır…
Bu aziz hatırayı yaşatmak adına Ahmet Aygün’ün yaptığı,açmış olduğu bu park;Arkeoloji ve Etnografya Müzemizin,Ertuğrul Mahallesinin tam da merkezindedir.Ne yazık ki,böyle güzel bir parkı yapmayı akıl eden dönemin belediye başkanı veya bu işle ilgili kurumları,burayı-buraya hak ettiği önemi,değeri bir türlü veremedi.Veremediği gibi;Yarbay Ali’yi temsil eden anıtın ön yüzündeki çalışma;”Komik” denecek cinsten olması bir yana;anıtın kitabesindeki tarihsel yanlışlık da ayrı bir ayıbı;yıllardır gözler önüne seriyor…
Batış tarihini anlatan kitabede ki tarih; 1890 olması gerekirken; 1980 yılı diye yazılması, basit bir yanlışlık gibi örünse bile; üzerinden üç başkan geçtiği halde, şimdi; dördüncü başkan Cüneyt Yüksel döneminde yenilendiği halde değiştirilmemesi;tarihe yapılan utanmazlık değil midir?
Her türlü hata yapılabilinir. Aksaklıklar olabilir. Her şeyi, kurumların yöneticileri görecek diye bir şey de yoktur. Bu yüzden farklı birimler kurulmuştur. Bu yanlışlığı Ahmet Aygün’ün ekibi görmedi! Sonra gelen Belediye Başkanı Âdem Dalgıç görmedi! Ekrem Eşkinat, burnunun ucunu zor gördüğü için, o da görmedi. Ya şimdiki başkan; Cüneyt Yüksel, görevinin başına geçeli aylar oldu. Anıtın çevresini tekrar düzenletip, en çok sevdiği şeyi; kendi resmini, fotoğrafını da bir güzel yerleştirdiği halde; anıtın kitabesini okumadılar mı?
Sözün özü; tarihe, geçmişimize bakış açımız; sloganlarda kalmamalı. Sadece politik endişeler içinde değil; gelişmiş ülkelerin bakışını da anlayarak, içimizde hissederek olmalı… Her şey gider; koltuk, ömür ama geride bıraktığımız değerler; insanlık durduğu sürece kalır, devam eder…
Bu yüzden; bu şehrin kayıp hafızaları, öyküleri ortaya çıkartılıp gün yüzüne çıkartılmakla bırakılmamalı. Yeni nesillerin de anlayacağı, gelip göreceği, onların ilgisini çekecek, her türlü teknolojik yardımları da alarak; güne ve geleceğe bir eğitim, milli bir şuur içinde bırakacağımız bir hazine gibi üzerlerine titremeliyiz…
Anıtın çevresini gezerken Süleymanpaşa Belediyesi’nin çalışkan kadın işçileri, anıtın temizliği ve yerinden çıkartılan çiçeklerin kahrını çekiyordu. Beni, yetkili birisi sanmış olacak ki, emekçi ve nur yüzlü bir kadın işçi yanıma yaklaştı ve çıkartılan çiçeklerin yerlerini gösterdi; “ Niçin böyle yapıyorlar?Niçin ektiğimiz çiçekleri çalıyorlar?”
Çalınan çiçekler evlerde tekrar ekiliyor… Ne hazindir ki her şeye aç olduğumuz gibi; çiçeğe de açız… Şu çiçek dikme ve sökme işi, ne yazık ki 25 yıl önce İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde başladı. Niçin, her daim yeşil olacak, sağlam köklü ve her yıl kendiliğinden açan çiçekler ekmiyoruz? Niçin, yapılanı, ekileni dikileni gözlemiyor, kollamıyoruz?
Bütün bunlar; apayrı beceri istiyor dostlar… Şehri yönetmek, eğitimli ve iş bilir kadroları kurmak, apayrı bir bilgi ve görgü istiyor. Umuyorum ki Süleymanpaşa Belediyesi bu anıta, parka gereken desteği verecek ve anıtın kitabesindeki yanlışlık düzeltilecektir…
Son söz; Anıta işlenen kahramanın Yarbay Ali’yi temsil etmesi mümkün değil. İnsanın aklına şu geliyor; heykeltıraş bu işi tamamıyla ticari olarak kabul etmiş; içinde, ruhunda bir sanat görmek mümkün değil. Bu işi Süleymanpaşa Belediyesi bir an önce düzeltilmeli; Yarbay Ali’ye yakışır bir anıt inşa etmelidir…
