İŞİMİZ ZOR

[responsivevoice_button voice=”Turkish Female” buttontext=”Oku”]

Nereden başlamalı?

Nasıl anlatmalı?

Uzun yazınca “okumuyoruz.”diyorlar.

Kısa yazınca “detay vermemişsin” sözlerini işitiyorum.

Valla şaşırmamak elde değil.

Ancak anladığım tek gerçek var.

Herkesi aynı anda mutlu edemezsin.

Bunu bilen ve anlamış olan herkes rahat hareket eder.

Sınırların dışında yaşamaktan bahsetmiyorum.

Birilerini sırayla, zamanla mutlu etmeyi anlatıyorum.

*****

Her işin zorlukları var.

Bizim işin zorluğu da illaki bir tarafın yanında görünmektir.

Her şeye kafa sallayan biri değilseniz.

Karşıt görüşlü olduğunuz kesimler mutlaka oluyor.

Yani herkesi bir yerde toplamak çok zor.

Kişisel çıkarlar almış başını gitmiş.

İnsanlar istedikleri olsun diye tüm değerleri yok sayabiliyorlar.

O sebeple siz altının altın olduğunu ispatla mükellef duruma düşebiliyorsunuz.

Ancak anladım ki; Altın ispat istemiyor.

Her devirde değerini bilen ve anlayan insanlar var.

İspat etmekle zaman kaybetmek çok yersiz oluyor.

*****

Öyle şeyler yaşıyorum ki gün geçtikçe yeniden öğreniyorum.

Taraf olmasanız bile taraflı yaftası atıyorlar.

Bana bile satılık kalem diyebilecek kadar çıkarcılar var.

Yazılarımı başkası yazdırdığını söyleyenler oldu.

Yani siz sarrafın altınlarım gerçek diye bağırdığını gördünüz mü?

Göremezsiniz.

Değerini elbet birileri bilir ve anlar.

Anlamak için kuyumcu olmaya da gerek yok.

*****

İşin özeti değerli okurlar.

Sevgili takipçiler.

Ne yapsak birileri beğeniyor.

Birileri beğenmiyor.

Başta zor geldi.

Alışması kolay değil.

Çünkü beğenenler pek savunucu olmazlar.

Ancak beğenmeyenler çok çirkinleşebiliyorlar.

Bunlarla mücadele etmek kolay değil.

Lakin elimden geldiğince duruşumu korumaya devam etmeye gayret edeceğim.

Hayat en sonunda herkesin çok önemli olmadığını öğretmeye başladı.

Dün pohpohlayanlar bugün yeriyorlar.

Yarın da yine el üstünde tutarlar.

Sanırım hayat böyle ilerliyor.

Yaşadıkça göreceğim.

Gördükçe anlatacağım.

Saygılarımla…