İŞSİZLER KAHVESİNİN SON KAHVESİ DE BİTTİ

Yeşilçam’ın pek tanımayan bir oyuncusunun hikâyesini anlatıyorum.

O yıllarda iş arayan oyuncular figüran kahvesinde beklermiş.

Bir süre sonra kahve işsizlerle dolmuş.

Sadece figüran olanlar değil.

Sinema sektörü emekçisi olsun olmasın herkes gelir olmuş.

Burada işçi bulunurmuş.

Beden işçileri burada toplanırlarmış.

Bu işçileri arayanlar için büyük bir kolaylık olmuş.

***

Eskiden ona buna sorulan iş arama dertleri böylelikle bir nebze azalmış.

Kahvede vakit geçirenler işverenler tarafından alınırmış.

İşi biten yine kahveye dönermiş.

Çoğu kişinin parası olmadığından kahveciye veresiye yazdırırmış.

Veresiyeler birikir.

Para tahsilleri pek olmazmış.

***

İşçi kahvesine gün geçtikçe daha çok işsiz gelmiş.

Gün geçtikçe gelen işveren sayısı azalmış.

Zaman geçtikçe işsizler daha da artmış.

Bekleyenler kahveciye veresiye yazdırmaya devam etmişler.

Bu zamana kadar borçlarını ödeyenlerin desteği ile kahve ayakta duruyormuş.

Lakin borcunu ödeyeceklerin de o ay içinde birden çok işe gitmeleri gerekiyormuş.

İşverenlerin ziyaretleri azaldıkça işçilerin o ay içinde kazandıkları da azalmış.

Para kazanamayan işçiler kahveciye borçlarını ödeyemez olmuşlar.

***

Para alamayan kahvecide en başta kahve bitmiş.

Parası olmayan kahveci kahve de alamamış.

Dahasın da tüp gazı bitmiş.

Anlayacağınız çay da demlenmez olmuş.

Peşi sıra eksikler artmış.

***

En nihayetinde kahvenin yer sahibi kapıya dayanmış.

Kiraların birikmesi neticesinde kahve kapanmış.

Kapanan kahvenin yerini kimsenin tutacak cesareti olmamış.

Çünkü olası durumu herkes görmüş.

İş açmak onları korkutur olmuş.

Bir süre kahve önünde bekleyen işsizler.

Böylece yersiz yurtsuz kalmışlar.

Bir süre sonra hepsi başka kapılara dağılmışlar.

***

İşin en başına dönünce sinema sektörü emekçileri birçok kişiye iş vermiştir.

Daha da ötesi ekonomik sistemin işlemesinde önemli bir çark vazifesi görürler.

Ancak şu anda ne tiyatro ne sinema sektörünün çarkı dönmüyor.

İşin özeti kahvecinin kahvesi bitti.

Gerisinin gelmesi de an meselesidir.

Saygılar…