NASIL BU HALE GELDİK?

Ah anacığım.

Gerçekten bütün bunların tek sebebi sensin.

Bizi bu hale koydun gittin.

Şimdilerde çok sorgular oldum bazı şeyleri.

Ancak iş işten geçmiş.

Ağaç yaşken eğilmiş.

Değişemiyorum.

Maalesef onlar gibi olamıyorum.

Hiç değişemiyorum.

Haliyle de çok ama çok yoruluyorum.

**  **

Hak hukuk bunlar sadece kâğıt üzerinde kalmasın.

Çocuklar öğrensin.

Hayatın bir parçası olsun.

Hep böyle istedin.

Bizi bu yöne sevk ettin.

Neticede haksızlık karşısında susmak bana acı verir oldu.

Susmamak da ayrı sorunlara gebe oldu.

**  **

Tam bir çekişme.

İçten içe mücadele.

Ancak yok elde avuçta istenilen bir netice.

Günü kurtarmak yetmiyor.

Daha sonrasını düşünmek icap ediyor.

Lakin bunun için acımasız olmak dahası herkesten almak gerekiyor.

Vicdan muhakemesi en büyük mahkemeden daha ağır cezalar veriyor.

Ancak bu hükmü giyenlerin sayısı gün geçtikçe azalıyor.

**  **

Nasıl oldu böyle?

Kimler getirdi bizi bu hale?

Mezarlıktan çiçek çalacak kadar alçaldık mı?

Bunun için uyarı yapılması mı gerekirdi?

Sonra parklarda beğendikleri çiçekleri koparanlar.

Parklara ekilmiş güzel çiçekleri umarsızca yolanlar.

Kamu malı, kul hakkı nedir bilmeyenler.

Kendilerine söz edenlere çok çirkin şekilde çemkirenler.

Haksızken haklı olmayı becerip sizi tersyüz edenler.

Ah gençliğim!

Vah yarınlarım!

Ne olacak böyle?

**  **

Uzun sürede kirlendi bu akan su.

Daha da kolayı yok tek seferde temizlenmez.

Bu suda çok fazla yıkanan oldu.

Onların kirleri hiç ama hiç gitmedi.

Akıllı insan kazancı nasıl olursa olsun elde eden olarak görüldü.

Diğerleri hep enayi olarak telaffuz edildi.

Düzmece bir sistemsizlik ile sistem temelden sarsıldı.

Kamu malı deniz yemeyen keriz diye öğretildi.

Az kişi kaldık biliyorum.

Ancak tek değilim ondan da eminim.

**  **

Sanmayın sitem ettim anneme.

İyi ki bizlere öğretmiş bu yolu.

Zor da olsa yaşamak elbette gururluyum.

Dahası mutluyum.

Elde avuçta olmayabilir param.

Ancak bilirim ki en zor zamanda yanımdadır yaradan.

Esen kalın.

Saygılar…