NE KADAR ACIMASIZ O KADAR SAYGI

Acı gerçekler.

Bunları biliriz de konuşmayız.

Ne yapalım?

Biri de söylesin.

Maalesef kimse yazmıyor.

Herkesin gündemi şu anda net şekilde bellidir.

O sebeple başka konulara giremezsiniz.

Kimse takmaz.

Okumaz.

Dinlemez.

**  **

Ama ben onlardan değilim.

Amacım tektir.

Her yazımda üslubum aynıdır.

Hiç değişmedim.

O sebeple naif yazarım.

Tabi naif olunca sonucunu az çok en baştan görüyorum.

Saldırgan değilim.

Belden aşağı konuşamam.

Karakterim sonucu bu tarz haberler ve yazılar benden hiç çıkmadı.

Açıkçası özel hayatlar beni ilgilendirmedi.

Kimseyi de ilgilendirmesi gerektiğini düşünmedim.

Hiçbir zaman öyle ucube başlıklar atmadım.

Kim kiminle diye yazmadım.

Ar edep ve namus kavramlarını hatırlarım.

Hatırlatırım.

Ancak herkesin kendine olduğuna inanlardanım.

**  **

Gel gelelim.

Naif yazmak pek de etkili olmuyor.

Bu yazılarımla da ancak benim gibi insanlar etrafımda toplanıyor.

İşin tuhaf olanı da burada başlıyor.

Bilin isterim bizler çoğunluk olan kesimiz.

Ancak okuyucularımda benim gibi olunca onlarda içlerinden konuşuyorlar.

Katılımcı olmuyorlar.

Yani büyük çoğunluk olarak vicdanlı ve saygılıyız.

Gel gelelim.

Aynı vicdanı ve saygıyı bir türlü göremiyoruz.

**  **

Yıllardır köşe yazısı yazarım.

Sosyal ağlarda paylaşmaya başladığımdan beri çok fazla tanınır oldum.

Hatta bir kuşak benim yazılarımla büyüdüler.

Tekirdağ da gazeteci denilince akla gelen isimlerin başındayım.

Çok iyi ya da sivri dilli olduğumdan değil.

Yıllardır yazdığım içindir.

Tanınır bir isim olduğumdandır.

Adımı bilen çoğu kişi yüzümü hiç görmedi.

Çoğu kişi ile telefonla konuştum.

Ancak hiç el sıkışmadık.

Sadece paylaştığım fotoğraftan bilenler ve tanıyanlar var.

Şöyle ki; “ayakkabımı tamire gittim.

Tamirci beni tanıyor.

Sohbet ediyoruz.”

Bir başka müşteri de konuşmamıza kulak misafiri oldu.

“Abi sen Timuçin Çınar’mısın?” dedi.

“Evet .”dedim.

“Eşofmanla gördü.”

“Abi çok farklısın ya” dedi.

“Dedim hep takım elbise gezmiyoruz.

O fotoğraf 5 yıl öncesine ait.”

“Takip ediyorum abi seni” dedi.

O da katıldı sohbetimize o da bir şeyler söyledi.

Bilgiler verdi.

Vesselam tanınıyoruz.

Biliniyoruz.

İsmim Tekirdağ da Gazeteci denince akla gelen isimlerdendir.

Ancak acımasız olmayınca, vicdansız yazmayınca, kalemin sivri olmayınca pek saygı görmüyorsunuz.

Evet, yıllardır emek veren gazeteci Timuçin Çınar ismi biliniyor.

Ancak bir günde bel altı hikâyeleri ortaya atan gazeteci bozuntuları da biliniyor.

Ne acı ki; “onlardan çekiniliyor.”

Ve dahası onlara saygı duyuluyor.

Selam ve sevgilerimle…

Saygılar…