Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Annesiyle birlikte bir şeyler yapma gayretindeydi.
Sürekli koşturuyordu.
Yıllarca sağlam bir duruşu vardı.
Vardı diyorum çünkü artık yok.
***
Son zamanlarda onu üzülerek izliyorum.
Bir insan nasıl bu kadar değişebilirin kitabını yazsalar onun son yılları tüm kitabın konusu olurdu.
Geçmişte inanılmaz serzenişleri vardı.
Bazen abartılı şeyler de söylüyordu.
Hatta ileri gidip çemkirdiği zamanlarda oldu.
Dahası sıklıkla mahkeme kapılarını aşındırdı.
Sırf savundukları uğruna bir şeyler dile getirdi.
Lakin onunla ortak düşünenlerin destek vermemesiyle ancak bir yere kadar dayanabildi.
***
O kadar olay yaşadı ve yalnız bırakıldı ki;
“En sonunda o’da vazgeçti.”
Ne içindi bu kavga?
Neyle mücadele ediyordu?
Ya kendi yaşamı ne olacaktı?
Ne yemek yiyecekti?
Evini neyle ısıtacaktı?
Bütün bunlar kimsenin umurunda değildi.
Birkaç destekçi vardı.
Ancak onlar da el altından destek veriyordu.
Kimse açıktan sırtını sıvazlamadı.
Hiç biri arkasında yer almadı.
Herkes aman ben görünmeyeyim “yinede sana söylüyorum” diyerek ona özelden yazıyordu.
Acayip bir bilgi akışı yaşadı.
Taraflar arasındaki çatışmada ortaya dökülemeyenleri ona servis ediyorlardı.
Onun da bunu kamuoyu ile paylaşması isteniyordu.
Açıkçası çok fazla maşa oldu.
Ancak bundan da kazanım elde edemedi.
Ve en nihayetinde beklemediği şeyler oldu.
Savunduğu tarafın içinde bir kesim onu dışladı.
Yağmurlu havada sokakta kalmış annesiz yavru kedi gibiydi.
İlk el uzatanın kim olduğuna bakmadı.
Zaten mücadeleden de yorgun düşmüştü.
Hatta çok fazla şey kaybetmişti.
Haliyle sahte bir kişiliğe büründü.
İlk el uzatanın elini tuttu.
Dün yerdiklerini bugün över hale geldi.
U dönüşün kitabını yazdı.
Geri vitesin babasını yaptı.
***
Ancak kızılacak bir durum yok.
Maalesef mecbur kaldı.
Onu sosyal medyadan ibretle takip ediyorum.
Ve herkese şunu söylemek istiyorum.
Kimse onun bu haline kızmasın.
Açıkçası onu bu hale sokanlar utansın.
Saygılarımla…