SAHİ GERÇEKTEN MUTLU MU?

İnanın bana çoğumuz özgür irademiz olmadan ilerledik.

Neredeyse çok sayıda çocuk ilk-orta-lise derken eğitim öğretim hayatının temel kısmını bitiriyor.

Başlıyorlar ve bitiyor.

Çocuğun ilkokul yıllarında veliler kendi okul yıllarında yapmadığı kadar ödevi evde yapıyorlar.

Çocuk çok önemli.

Ona verdiğimiz değeri böyle gösteriyoruz.

Çocuğumuzun ödevi en iyisi olsun.

Olsun tabi de kendi yaparsa olsun.

***

Bunu çoğu kişi kabul etmese de yapanlar var.

Zaten öğretmenler çok basit bir şekilde onu kimin yaptığını anlıyorlar.

Size bir şey demiyorsa bilin ki üzülmeyin diye demiyorlardır.

Çünkü onlar ödevi yapacak çocuğun neler yazacağını yazmadan bilirler.

***

Hızlıca geçelim bu dönemleri.

Orta öğretim bitti.

Geldik üniversiteye.

Biraz birikmiş varsa gönderiyoruz özel bir üniversiteye.

Paramızla bir bölüm bitiriyor.

Alsana işsiz bir üniversite mezunu daha…

***

Tanıdık arıyoruz.

Belediye de iş bakalım.

Dur partiden bir ağabey vardı ona soralım.

Bir yere işe koyalım da evlensin.

***

Yahu kiminize komik gelecekte.

İşleyiş çoğu zaman böyle ilerliyor.

Partiden adam buldunuz bir yere koydunuz.

İşe başladı.

Okuduğu bölümle hiç alakası olmayan bir yerde çalışıyor.

Arkeloji okumuş adam park ve bahçelerde kontrol yapıyor.

Örnek verdim.

En uç olanı seçtim.

Umarım böyle biri de yoktur.

***

Şimdi geldi evlendirmeye.

Hadi kendi birini buldu.

İstedik.

Yaptık düğününü.

Kurdu yuvasını.

Bu kadar.

Anlattıklarımda eksik olabilir.

Ancak fazla bir şey yok.

***

Sonuç ailesinin ödevlerini yaptığı çocuk baba parasıyla üniversite okudu.

Tanıdıkları vesilesiyle işe girdi.

Evlendi ve yuva kurdu.

Peki burada çocuğa sen ne istersin diyen oldu mu?

Hep dayatmalar ve zorunlu şartları göstermenin dışında bireye ne verildi.

Mutlu bir gelecek için okumak istediği bölüme sevk edildi mi?

İşi konusunda az biraz kendisi endişe yaşadı mı?

Eşi ile kuracağı evin masraflarını üstlendi mi?

Sahi arkeloji bölümünü neden seçti?

Park ve bahçelerde çalışmaktan mutlu mu?

Geleceği nasıl olacak?

Hadi ailesi olarak siz bu kadarını yaptınız.

Ya o!

Kendisinden sonra gelenler için ne yapabilecek?

Becerisi gelişti mi?

En az sizin kadar hayatı biliyor mu?

Sahi gerçekten bu insan mutlu mu?

Siz buna inanıyor musunuz?