TAKDİR ETMEK

İşin aslına nereden başlamalı?

Nasıl anlatmalı tam bilmiyorum.

Ancak farkında olduğum bir durum var.

O’da birbirimize olan tahammülümüz her geçen gün azalıyor.

Bunun sebebini tam olarak bilmiyorum.

Ama bazı fikirlerim var.

Bunların en başında da ego savaşı yer alıyor.

İnsanın doğasında yer alan bu duygu her şeyine maalesef müdahale ediyor.

Böyle olunca da iyi olsun, kötü olsun her şeyi eleştiriyoruz.

Bu da bazı iyi şeyleri de görmemizi engelliyor.

***

Yani iyi bir şeyler yapan akrabamızın ya da arkadaşımızın hep yanında olmamız gerekirken bizler öyle yapabiliyor muyuz?

İnanın bana bunu kendime çok sordum.

Ve hep aynı cevapla karşılaşıyorum.

Dikkat edin, sözlerimiz de kesinlikle yapmayacağım dediğimiz her şeyi maalesef uygulamada yapıyoruz.

Yani işin özeti hep yanındayım, sana destek olacağım dediğimiz insanlar bizden biraz öne geçsinler onlara destek vermek bir yana bazen tamamıyla köstek oluyoruz.

Bunu neden yapıyoruz?

***

İşte bunu yazımın en başında anlatmaya çalıştım.

İnsani duygularımız sanırım her şeyin önüne geçiyor.

İnsani duygular derken her zaman güzel şeyler aklınıza gelmesin.

İnsani olarak tabir edilen her duygu güzel şeyleri temsil etmiyor.

Bu sebeple insani duygularımız bir dostumuzun, bir akrabamızın başarısını kıskanmamıza da sebep olabiliyor.

Kıskanma duygusu demek biraz ağar olmuş olabilir.

Üzgünüm ama benim için yaşanan durumun tam tabiri budur.

O sebeple bu şekilde nitelendiriyorum.

***

Şimdi bu kadar konuyu neden anlattım?

Dedim ya; “eş, dost, arkadaş, akraba herkes aynı duygularla davranabiliyorlar.”

Gerçi hepsi bu şekilde demekte yanlış olacaktır.

Ancak sizlerde biliyorsunuz.

Biraz tarafsız bakabilirseniz, söylediklerimin ne kadar hayatın içinden olduğunu göreceksiniz.

Her neyse neden bu kadar anlattığıma değineyim.

Geçen gün Çorlu da gazetecilik yapan Mehmet Yirun ile sohbet ediyoruz.

Yaptığı bir etkinliği anlattı.

Ajans muhabiri olarak Afrin operasyonuna gittiğini ve burada yaşadıklarını bir etkinlik dâhilinde Çorlu da okullarda öğrencilere anlattığını söyledi.

***

Söyleşi şeklinde yapılan bu programlar da Afrin de durumu yerinde gören bir gazeteci olarak yaşananları öğrencilere aktarması çok güzel bir çalışma.

Ancak sohbetimiz de; sitemli bir şekilde, “Timuçin, yaptığım söyleşileri kimse haber yapmadı” dedi.

Aslında her konu haber olurken bir gazetecinin okullarda Afrin de gözlemlediklerini anlatması neden haber olmadı?

Burası gerçekten muamma…

Şimdi benim akılıma ilk gelen sebep, sizlerin de aklına gelen sebeple aynı olmalı.

Ama yine de söyleyemiyoruz.

Bazı şeyleri içimizde saklamayı tercih ediyoruz.

Bu da maalesef onlardan biri oldu.

Her neyse aslında söylemek istediğim, bir yakınımız ya da bir arkadaşımız bizlerden bir adım önde olursa nedense tebrik etmek için geç kalıyoruz.

Bazen tebrik etmekte imtina ediyoruz.

Aslında tebrik etmek ya da takdir etmek bize zerre bir şey kaybettirmez.

Bunu iyi biliyoruz.

Ama maalesef çok şey kaybedecekmiş gibi tebrik etmek gibi güzel bir davranışı sergilemekten imtina ediyoruz.

Kısaca söylemek istediğim tebrik ederim Mehmet Yirun.

Güzel işler yapmaya devam et.

Saygılarımla…