Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Öyle boş sohbetlere dalmışız ki farkında ile değiliz.
Herkes aynı sohbetlerin esiri olmuş.
Farklı fikirlerle gelen yok.
Hep aynı terane dolanıyoruz.
Birbirinin aynı kelimeler söyleniyor.
Her ağızdan benzer sözcükler dökülüyor.
Sorgulayan kimse yok.
Araştıran kimse kalmadı.
Hep aynı yerdeyiz.
***
Çevreden gören bakan yok.
Hep birlikte düştük bir çukura düştük.
Çukurun içinde olduğunu anlayan yok.
Dışarıdan çukurda olduğumuzu diyecek bir sevenimiz kalmadı.
Tam bir vahamet içindeyiz.
***
Efsane hikâyelere konu olacak durumlar yaşıyoruz.
Lakin hala fark edemedik.
Fark edenler olmayınca aynı yerde dolanıp aynı konuları konuşuyoruz.
İşte balık hafızası burada kendini ortaya koyuyor.
Aynı yerde dön aynı şeye farklı yorumlar yap.
Biraz önce gördüğünü unut yeniden görünce hayretler içinde kal.
Şaşırdıkça farklı tepkiler ver.
Her unuttuğunda yeniden hatırla.
Sonra yenden unut.
***
İşte bu noktada kişilerin farklı görüşlerinin sebebini biliyoruz.
Lakin bunu da unutuyoruz.
Kalıpların dışında olanları yadırgıyoruz.
Oysa gerçek anlamda hayatın rengini onlar ortaya koymaktalar.
Doğada farklı renklerin olması onları görenlerin olmasıyla eş değerlidir.
***
Kötü ve çirkin bir renk yoktur.
Tercih meselesi vardır.
Herkes aynı tercihlere sahip olamaz.
Ve açıkçası olmamalıdır.
Birbirimize saygı duymalıyız.
Ne oldu da bu kadar basit şeyleri gözden kaçırır olduk.
Ne oldu da birbirimizin değerlerine önem vermez hale geldik.
Doğada her şeye çözüm bulan insanlar aslında her çözümünde sorunu olduklarını anlamalıdır.
Bunu anlayınca hayata daha farklı bakıyorsunuz.
O noktada her şeyin başında diğer insanlara saygı duymanın önemini anlıyorsunuz.
Diyeceğim şudur ki; “Renkler ve Zevkler Tartışılmaz.”
Saygılarımla…