Yerel spor sahipsiz bırakılmamalı

Futbolda büyük paralar konuşuluyor. Milyon euroluk transferler, yüksek yayın gelirleri, sponsorluk anlaşmaları, dev stadyumlar… Televizyon ekranlarında bunları izliyoruz. Peki ekranın diğer tarafında kalanlar ne olacak?

Amatör kulüpler… Yerel takımlar… Mahalle sahalarında, küçük tesislerde, kısıtlı imkânlarla futbol oynayan çocuklar…

Onların dünyasında milyon eurolar yok. Onların dünyasında forma alabilmek bile mesele. Deplasman parasını bulabilmek mesele. Sahanın kirasını ödeyebilmek mesele. Antrenörün ücretini karşılayabilmek mesele. Kısacası, ayakta kalabilmek mesele.

Türkiye’de futbol denildiğinde çoğu zaman gözler Süper Lig’e çevriliyor. Oysa futbolun gerçek temeli yerelde atılıyor.

Bir çocuk ilk kez mahalle takımında forma giyiyor. İlk golünü amatör kulübünde atıyor. İlk kez takım arkadaşlarıyla omuz omuza mücadele etmeyi orada öğreniyor. Belki de yıllar sonra profesyonel futbolcu olacak oyuncunun hikâyesi, bugün bir amatör kulübün toprak sahasında başlıyor.

Amatör kulüplerin giderleri her geçen gün artıyor. Forma, eşofman, krampon, lisans, ulaşım, saha, sağlık, antrenör… Bunların tamamı ciddi bir maliyet.

Buna karşılık kulüplerin düzenli gelirleri yok. Başkan ve yöneticiler kendi imkânlarıyla destek oluyor. Bir iş insanı yardım ediyor. Bir belediye imkânları ölçüsünde katkı sağlıyor. Ancak bunların hiçbiri uzun vadeli çözüm değil.

Çünkü sezon bitiyor, yeni sezon başlıyor. Masraflar yeniden ortaya çıkıyor. Kulüp yöneticileri yeniden kapı kapı dolaşmak zorunda kalıyor.

Tekirdağspor da bu gerçekliğin dışında değil. Süleymanpaşa Belediyesi’nin kulübe sağladığı tesis ve yemek desteği önemli. Ancak Tekirdağspor’un hedefleri ve ihtiyaçları düşünüldüğünde bunun daha geniş bir destek modeline dönüşmesi gerekiyor.

Tekirdağspor yalnızca bir futbol kulübü değildir. Bu şehrin adını taşıyan, kenti temsil eden bir markadır. Başarısı da başarısızlığı da doğrudan Tekirdağ ile anılıyor.  O nedenle Tekirdağspor’un geleceğini sadece kulüp yönetiminin çabasına bırakmak doğru olmaz. Destek vermek, kulübü yönetmek değildir.

Burada önemli bir ayrım yapmak gerekiyor. Kamu desteği demek, kulüplerin bütün harcamalarının devlet veya belediye tarafından karşılanması anlamına gelmemeli.

Tam tersine, kulüpler kendi ayakları üzerinde durabilecek bir mali yapıya kavuşmalı. Gelir kaynakları çeşitlendirilmeli. Sponsor sistemi güçlendirilmeli. Altyapıya yatırım yapılmalı. Kulüpler hesap verebilir ve şeffaf hale getirilmeli. Kamu ise bu yapının kurulabilmesi için gerekli desteği sağlamalı.

Yani amaç kulübü bir kuruma bağımlı hale getirmek değil, kendi kendine yetebilen bir kulüp haline getirmek olmalı.  Bugün bir amatör kulübe verilen destek, aslında bir futbol takımına verilen destekten çok daha fazlasıdır. Bir çocuğun spor yapmasına imkân sağlamaktır. Bir genci kötü alışkanlıklardan uzak tutmaktır. Takım ruhunu, mücadeleyi ve disiplinli yaşamı öğretmektir.

Bu nedenle yerel spora yapılan harcamayı gider olarak görmek yanlış.  Bunlar geleceğe yapılan yatırımlardır.

Tekirdağ’ın spor konusunda daha ileri gitmesini istiyorsak, önce yerel kulüplerimizi güçlendirmeliyiz. Çünkü altyapısı güçlü olmayan bir şehrin üst yapısının da güçlü olması beklenemez.  Bugün amatör kulüplerin sesini duymazsak, yarın profesyonel futbolcu bulamadığımızda nedenini başka yerde aramamızın da anlamı kalmaz.