Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Bunca olay sonrası uzaman olmalıydık.
Artık biz öğrenmeyi bırakmalıydık.
Dahası öğreten konumunda olmalıydık.
Çok ders almalıydık.
Çok ders verebilmeliydik.
Ama hala ders alıyoruz.
Bitmedi dersler.
Bitmedi ev ödevleri.
Bitmedi bütünlemeler.
Bakalım daha kaç sınav vereceğiz.
Bu sınavlardan kimler geçecek.
Kimler kalacaklar.
Gerçekten zor.
Ve bir o kadar da umutsuz oluyoruz.
Beklenenler olmuyor.
Söylenenler unutuluyor.
Yapılması gerekenler yapılmıyorlar.
Öylece ilerliyoruz.
Dümensiz yelkenli gibiyiz.
Rüzgârda savrulan yaprak gibiyiz.
Bir yerlere gidiyoruz da nereye?
Hedef yok.
Yön yok.
Sadece hareket var.
O da rüzgârın insafında yaşanıyor.
Neticeleri görüyoruz.
Olası tüm şeyleri tahmin ediyoruz.
Ancak hala adım atmıyoruz.
Adım atamıyoruz.
Attığımız adımlar çoğu zaman doğru yöne olmuyor.
Sonrası için yapılan her şey yetersiz kalıyor.
Bugün için bir şey yapmadıkça da öyle olmaya devam edecek.
Teknoloji gelişiyor.
Biz teknoloji gelişiminin getirebileceği güveni insanlara sunamıyoruz.
Bizim gibi olanlar.
Ya diğerleri ne yapıyorlar?
Açıkçası çok öndeler.
Bizi bir hayli geçmişler.
Rüzgâra yön vermeyi öğrenmişler.
Yelkenlileri dümensiz değil.
Ön görüp tedbir almışlar.
Haliyle de bize göre çok ama çok öndeler.
Artık onları örnek almalıyız.
Onlar gibi yapmalıyız.
Teknoloji insan varsa önemlidir.
Teknoloji insan hayatını korumak ve kolaylaştırmak için var.
O sebeple teknolojik gerekleri yerine getirelim.
Hiç beklemeyelim.
Tek tek bugünden şimdi hemen başlayalım.
Saygılarımla…