BUGÜN 23 NİSAN, NEŞE DOLUYOR İNSAN

Ankara İl Millî Eğitim Müdürlüğünden izin yazısı almışım. Okullarda çocuklarla buluşmak için. Ama “Yetmeeez!” denmiş. Neden? İlçe Millî Eğitim’den de almalıymışım.

Atatürk ve Çocuklar adlı kitabımdan da söz ederek 12 televizyon kanalına yazmışım. Çağırsınlar da Atatürk’ün çocuğa verdiği değeri anlatalım.Kimse oralı olmadı.

Duyurusu hem çok iyi yapılmış, hem de ücretsiz olmasına rağmen Kadıköy Belediyesi tarafından düzenlenen Barış Manço Kültür Merkezinde Atatürk Olmak konulu çocuk etkinliğime katılanların sayısı dörtte kaldı. (yazıyla dört) Hem de en Atatürkçü bilinen ilçemiz olmasına rağmen.

Beylikdüzü İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü okullara yazı yazarak“Bu yazarı öğrencilerinizle buluşturabilirsiniz,” demiş… Para-pul da isteyen yok. Buna rağmen değil buluşturmak; yüzden fazla okuldanilgilenen bir tane dahi olmadı.

Antalya’da bir özel okul çocuklarıyla buluşmuşum. Okul yönetimi yılsonuna kadardevam etmemi istemiş. Para da devletten değil; ebeveynlerin cebinden çıkacak. Buna rağmen İl Millî Eğitim Müdürlüğünden izin çıkmıyor.

Facebook hesabımın beş bine yakın üyesi var. Herkese de açık. Birkaç kez duyurmuşum: Canlı yayında çocuk programı yapacağım. Bir saatlik süre içindeilgilenenlerin sayısı 42’de kaldı.(yazıyla kırkiki) Binlerce ana babadan belki çocuğuma bir faydası olur diye düşünenin sayısı.

Türkiye’de ilk kez çocuklar için interaktif stand-upgösterisi hazırladım. On tiyatro yöneticisine yazdım. Bir örnek sunmak istiyorum. Çocukların hatırı için bari “Gel, bir görelim,” diyen olmadı.

Çocuk taciz ve tecavüzlerinin önlenmesi için TBMM kapısı önünde milletvekillerine bildiriler dağıttım. Aynı bildiriyi Meclis sitesinde e-posta adresi bulunan bütün milletvekillerine gönderdim. İktidar veya muhalefetten merak edip ilgilenen tek bir vekil hazretleri çıkmadı.

Aynı amaçla o günlerde en popüler internet sitesi olan Change.org’da imza kampanyası açtım. Hemen her kampanyayayüzbinlerce imza verilirken çocuk taciz ve tecavüzlerini önleme çağrısında bulunan bizim kampanyaya imza verenlerin sayısı 45’te kaldı.(yazıyla kırkbeş)

Çocuk parklarının kapalısın da yapılması için gerek radyo ve televizyon programlarımda, gerekse sosyal medya hesaplarımda ve hem de defalarca çağrıda bulunduğum hâlde ilgilenen belediye çıkmadı.

Anne babalara seslenen yazılarımın yer aldığı sekiz sayfalık gazete çıkardım. Ücretsiz dağıtmak üzere bazen tek başıma, bazen eşimle birlikte İstanbul sokaklarına çıktım ama çocuk konusuyla sadece yirmi-otuz kişiden birinin ilgilendiğine tanık oldum.Daha neler, neler!

İyi de neden yazdım bütün bunları?

Bugün 23 Nisan. Bu vesileyle hem halk, hem de devlet olarak çocuklarımızı ne kadar çok sevdiğimizi, onların en iyi şekilde yetişmeleri için ne kadar da çok çaba gösterdiğimizi anlatmak için.

Öyleyse mademki bugün 23 Nisan, neşe dolsun her insan.