Hareketlilik Başlıyor

Süper Amatör Küme, 4 Mayıs’ta; 2. Amatör Küme ise 11 Mayıs tarihinde sona ermişti. O tarihten bu yana yaklaşık iki aylık bir sessizlik dönemine girildi. Ancak artık yaz mevsiminin ortasına geldik ve yeni sezon hazırlıkları da yavaş yavaş başlıyor. Transfer dönemiyle birlikte futbol camiasında yeniden bir hareketlilik hissedilmeye başlandı.

Bazı kulüpler transfer ettikleri oyuncuları adeta sır gibi saklıyor. Bunun en büyük sebebi ise Türkiye Futbol Federasyonu’nun yeni sezon formalarını henüz yayınlamamış olması. Bu belirsizlik, transferlerin resmiyete dökülmesini zorlaştırıyor. Hal böyle olunca, bir oyuncu pazartesi günü bir kulüple anlaşırken, salı günü başka bir takıma “evet” diyebiliyor.

Transfer döneminin en çok zorlanan ekipleri ise kuşkusuz altyapısı olmayan kulüpler. Bu takımlar, tüm oyuncu kadrolarını dışarıdan transfer etmek zorunda kalıyor. Ancak bu yıl, hem enflasyonun hem de asgari ücret artışının etkisiyle oyuncular geçen seneye kıyasla çok daha yüksek ücretler talep ediyor.

Kulüpler, bu ücret taleplerine çoğu zaman “evet” demek zorunda kalıyor. Transfer bütçesinin büyük bir bölümü ilk 11’de oynayacak isimlere harcanıyor. Bu durumda, yedek kaleciye dahi bütçe kalmıyor. Sakatlık, formsuzluk ya da kart cezası gibi olağan durumlarda takımlar alternatifsiz kalıyor. Ve sezonun sonu ne yazık ki hüsranla sonuçlanıyor.

Sezon başında bütçesini tüketen kulüpler, sezon içinde vaat edilen primleri bile ödeyemiyor. Sonuç? 1-2 metreden 7 metrelik kaleyi ıskalayan oyuncular! Şanssızlık mı gerçekten?

Transfer döneminin bir başka gerçeği de “set” oyuncular. Tıpkı bir çatal-bıçak takımı gibi, bir oyuncuyu almak isterseniz yanında 2-3 arkadaşını da ister. Kulüpler bazen bu grubu komple transfer etmek zorunda kalır. Bazen ise sadece birini alır, ancak bu oyuncu, kötü performans göstererek diğerlerini takıma dahil ettirene kadar direnir. Bu “5’i 1 yerde” gibi oyuncu grupları, kısa vadede başarı getirir, takımı bir üst lige taşır. Ancak ertesi sezon o grup takımda yer almazsa, takım yine düşüşe geçer. Aslında kazanan kulüpler değil, bu “paket” oyuncular olur.

Bu oyuncular genellikle birlikte geldikleri için takım içinde gruplaşmalara, egolara ve hatta antrenöre karışacak kadar etkili olmaya başlarlar.

Bu dönemin en karlı kulüpleri ise altyapıya yatırım yapan ekipler. Akçeşmespor ve Kazanderespor bu anlamda örnek teşkil ediyor. Her iki kulüp de altyapısından 4-5 oyuncuyu A takıma monte edebilecek kapasiteye sahip. Kadrolarının büyük kısmını bu oyuncularla dolduruyor, sadece ihtiyaç duydukları noktalara dış transfer yapıyorlar. Yedek kulübesi ise yine düşük bütçeli, altyapıdan gelen oyuncularla tamamlanıyor. 2. Amatör Küme başladığında ise benzer bir sistemle Namık Kemalspor’un da sahaya çıkması bekleniyor.

Yeni sezonda tüm kulüplerimize istikrarlı, sağlıklı ve başarılı bir dönem diliyorum.