“ÇOK MU MUTLU OLMUŞLAR ÖLDÜĞÜNE?”

“En iyisinden üst-baş alıyoruz. Karnını en iyi şekilde doyuruyoruz. En iyi okullarda okutuyoruz. Harçlığını veriyoruz. Tatile götürüyoruz. Evimiz dersen lüks bile sayılır. Kısacası annelik babalık görevlerimizi en iyi şekilde yapıyoruz. Daha ne ister bu çocuk bizden?”

Karı-koca kendi aralarında bunları konuştuktan sonra geçerler televizyonun karşısına. Ama çocuklarının anlatmak istediği bir şeyler vardır o sırada. “Babacığım, beni biraz dinler misin?” der, çocuk.

Baba kendinden geçmiştir.

“Babacığım, sana söylüyorum.”

Baba yine duymaz.

“Babacığım, sana söylüyorum. Beni biraz dinler misin?”

Baba nihayet kendine gelir.

“Şimdi sırası mı oğlum?”

“Her zaman böyle diyorsun ama…”

“Her zaman bir işimiz var da ondan herhâlde.”

“Peki o zaman, sen konuş da ben dinleyeyim.”

“Oğlum, dırdır etme. Görüyorsun, meşgulüm.”

“Ama sana çok güzel bir şey anlatacağım.”

“Evlâdım, görüyorsun, maç seyrediyorum. Sabırlı ol biraz. Bitmek üzere.”

“Aman babaaa! Hep böyle yaparsın zaten.”

Çocuk bu kez annesine döner:

“Anneciğim, sen dinler misin beni?”

Anne duymazlıktan gelir.

“Anneciğim, sana söylüyorum. Beni biraz dinler misin?”

Anne yine duymazlıktan gelir.

“Anneeee!”

“Ha, söyle oğlum.”

“Bir şey anlatmak istiyorum. Beni dinler misin?”

“Seni dinlemek mi?”

“Evet, ya!”

“Oğlum, sırası mı şimdi? Görüyorsun dizi seyrediyorum.”

“Amaaan, anne! Sen de hep böyle yaparsın zaten. Peki, bir şey sorabilir miyim? Anneciğim, sana diyorum. Bir şey sorabilir miyim?”

Annede ses yok.

“Anneee, sana diyoruuum!.”

“Bidakka oğlum, bidakka! Burası çok heyecanlı.”

“Ama ödevimle ilgili bir şey soracağım.”

“Otur, kendin yap ödevini. Bizim ödevimizi annemiz mi yapardı?”

“Ama,anneee!”

O arada maç bitmiştir. Baba oğluna döner:

“Hadi, şimdi sor bakalım.”

“Yok, vazgeçtim. Ama aklıma başka bir şey geldi. Söyler misin, neden evlenenlere çiçek gönderiyorlar, baba?”

“Düğünde, nikâhta çiçek göndermek âdettir, oğlum. İnsanlar mutluluklarını öyle ifade ederler.”

“Ama İsmail Amca öldüğünde de göndermişlerdi. Çok mu mutlu olmuşlar öldüğüne?”

“Çık dışarı!”