57.ALAY ANADOLU LİSESİ SÜRGÜN YERİ Mİ?

21.Yüzyılın birinci çeyreği bitmek üzere, sanayide, tarımda öncü şehirlerden Tekirdağ’ın merkezi Yavuz Mahallesinde bulunan 57.Alay Anadolu Lisesi öğrenci velilerinin birçoğunun ağzından duyduğum söz;

“ 57.Alay Anadolu Lisesi sürgün yeri midir?”

—Niçin? Dediğimde, başlıyor dertli öğrenci anne ve babaları söylenmeye;

“ Bizler, oğlumuzu, kızımızı Tuğlacılar Lisesi Ortacami Mahallesindeki adreste bulunan okula yazdırdık yazdırmasına ama şimdi okulun yerinde yeller esiyor. Oradan Karadeniz Mahallesine, oradan da Yavuz Mahallesine; üç yıl içerisinde üç okul değiştirdiler…

T.C.Milli Eğitim Bakanlığının, Tekirdağ İl Milli Eğitim Müdürlüğünün planlama teşkilatı çok iyi çalışmadığı, bir şeylerin aksadığı bellidir. Lise çağındaki öğrencilerin, tam da kazanılması gereken en önemli kuşaklardan Z Kuşağı evlatlarımızın oradan oraya savrulmasına hakli olarak aileler;

“ Bizim çocuklarımıza yapılanlar reva mıdır?” diye sormadan edemiyorlar. Üç yıl içerisinde üç okul değiştirmek hangi planlamanın ürünüdür! İl Milli Eğitim Müdürü, bunca sıkıntı yaşanırken bu konuda hangi hassas çalışmaları yapıp, anne babaları ve basınımızı bilgilendirmiştir?

Sırf bu aksaklıklar yüzünden halkın gözünde Tuğlacılar Lisesi olan, şimdiki ismi 57.Alay Anadolu Lisesine dönüşen okulun adı çıkmış! Sanırsınız ki bir sürü olay, problem bu okulda. Okulla anlatılanların büyük çoğunluğu doğru olmasa bile, okulun önce isminin, sonra öğrencilerinin başına gelenler, ancak pişmiş tavuğun başına gelirdi…

Bir deva Tuğlacılar Lisesi olarak eğitim öğretim yaşamına başlayan okul, neredeyse kırk yıldır binlerce öğrenciyi mezun etti. Onların anıları, öyküleri bu okulda yazıldı. SAYIN YÖNETİCİLER bir gecede, okulun adını değiştirme kararı oluyor. İsmi, 57.Alay Anadolu Lisesi oluyor.

57.Alay’ın ismine de, tarihimize de haksızlık yapıldığını düşünüyorum. Niçin mi? Halkımızın manevi dünyasında çok önemli yer kaplayan 57.Alay Anadolu Lisesi olması için Tuğlacılar Lisesinin ismini silmeye gerek yoktur.

57.Alay ismine yakışır, en az onun ismi kadar ayrıcalıklı bir okul yapıp, müzesiyle, okuluyla, kültür merkeziyle tam bir gençlik şöleni; eğitim, öğretim, kültürel ve sosyal faaliyetlerin de bir arada gerçekleşeceği 57.ALAY adına çok daha değerli sahiplenmeyi yapabilir, destansı Alay’a, destansı bir hediye vermiş olurduk…

57.Alay Anadolu Lisesi’nin bulunduğu yere; Yavuz Mahallesi, Lise Caddesi adresine gittim. Okulun bahçesine girdiğimde gördüğüm manzara; asfalt, beton ve bahçenin yarısını kaplayan park halindeki araçlar…

Okulun içerisine girdiğimde manzara karşısında daha da şaşırdım; sanırsınız yeraltı sığınağına girdim; dar koridorlar, küçük sınıflar ve oldukça fazla öğrenci bir arada… Yeşilden uzak, genişlikten öte, sığınmacı gibi oradan oraya savrulmuş evlatlarımızın sağlam eğitim ve öğretimi tam olarak alabileceklerine inanmak istedim.

Öğretmenlerle tanışınca birçok kuşkum, korkum; okulun ismi, okulun yetersizliği hariç kendiliğinden dağıldı…

Neden mi? Öğretmenlerde öğrenci sevgisini, meslek bilincinin ve aşkının yanında İNSAN sevgisi gördüm. Hepsi, amaçlarına adanmış,”geleceğimiz” dediğimiz çocuklara daha fazla nasıl yardımcı olabilirim! Düşüncesi, sevdası içindeydiler…