BUNLAR FESTİVALDE OLUR MU?

57.Kiraz Festivali’ne nokta koyduk.

3 milyon turist hayal oldu.

Gele gele konserlere,birkaç on binlik topluluk katıldı.

Çoğu da Tekirdağ’dan.

Genel anlamda düşünürsek artıları çok fazlaydı.

Birkaç ters konu da yok değildi.

En başta gelen ise AK Parti’nin tanıtım aracıydı.

Bayram değil,seyran değil,seçim yok…

Araba sahilde ne arıyordu?

Anlayamadık.

Sonuna kadar açılmış ses,konuşmamızı karşıya duyuramamamıza neden oldu.

Bir de et ürünleri satanlar vardı.

Ne eti olduğu meçhul,hijyenik koşullar ise Allaha emanet…

Acaba Süleymanpaşa Belediyesi ya da Tarım Orman İl Müdürlüğü, ruhsat vermeye kalksa hangisine ruhsat verir?

Sonra bu et ürünleri satan stantların, sahilde denizi yayalara kesmek niye?

Duman dumana…

Sahil işgal edilmiş adeta.

Tekirdağ esnafı,bu işten hoşnut değil.

Panayır gibi uzunca bir sergi…

İstanbul’dan Tekirdağ esnafını batırmaya gelmişler.

4 günlük festival,bu kardeşlerimize bir ay olmuş.

Belediye mi kazanıyor?

Yoksa esnaf mı?

Kiraz satıcıları ise facia.

Kirazların tadı yok.

“Acaba”dedim.Benim mi ağız tadım yok?

Yanımdakiler de aynı nakarattan olunca “tamam” dedim.

Ne yazık ki biraz iri taneliler 100 Tl ve yukarısıydı.

Onların tadına bakamadık.

Emniyet, harika bir önlem almıştı.

En küçük bir olay olmadı.

Denizde yapılan gösteriler,görülmeye değerdi.

Konserler, harikaydı.

Mosso’nun kağıttan ya da ekrandan özür mesajı, bizleri güldürdü.

Belli ki biraz sıkıştırılmış ya da göz dağı verilmiş hissi uyandırdı.

Dört günlük festivalde; “Tekirdağspor” markası hiç dillendirilmedi ve marka değeri öne çıkarılmadı.

Tekirdağspor, unutulmuştu.

Trafik ışıkları,ihtiyaca cevap vermedi.

Trafik polisleri de başarılı bir görüntü, sergiledi.

Trafik akışına olumlu katkı sağladı.

Yine de öyle veya böyle bir festival daha sona erdi.

Yenisine kısmet!