ÇOCUKLAR VE BİZLER – 2

Yıllar içinde gördüm ki çocuklarımızın hepsi de bilinmeyi, anlaşılmayı, takdir edilmeyi bekleyen birer akıl, zekâ, bilgi ve mantık anıtlarıdır. Ve de yetenek, hayâl, merak, duygu, heyecan, onur, gurur anıtları.

Onları yakından tanımaktan her zaman çok büyük bir gurur duymuşumdur. Gelin görün ki bu niteliklerini yaşları ilerledikçe kaybettiklerini, kaybettirdiğimizi de gördüm. Hem anne-babaların kurbanı olduklarını, hem de un-ufak edici eğitimsiz eğitim sisteminin.

Sonuç?

Her gün, her saat, her lâhza milyonlarca cinayet… Ruh, zekâ, yetenek, hayâl, akıl, merak, mantık, kişilik, yaratıcılık, onur, gurur cinayetleri… Bunlar cinayete kurban gidince geriye ne kalır? Hepimiz birer katil olmuyor muyuz?

1. J. Rousseau Emile ya da diğer adıyla Terbiyeye Dair adlı o devasa eserinde; “Bir çocuğun en çok ihtiyacı olan şey ona tahammül etmesini bilmektir,” der.

Oysa kendimizi buna bile zorlamaya ihtiyaç duymayabilmektir işin doğrusu. İhtiyaç duymamak bir yana, onunla birlikte olmaktan mutluluk duyabilmektir. O da çocuğu anlamaktan, dünyasına girmekten, doğru tanımaktan geçer. Onun da senin benim gibi bir insan olduğunu kabul etmekten geçer.

Ama gelin görün ki birbirimizle didişmekten, birbirimize acılar, üzüntüler, zorluklar çektirmekten, hayâl kırıklıkları yaşatmaktan, hayatı zehir etmekten… Yemekten içmekten, tatil deyince Paris, Londra, Maldivler veya Bodrum, Marmaris, Kaş, Kalkan, Kuşadası havası atmaktan fırsat bulup da çocuklarımızın dünyasına girmek,onları hakkıyla tanımaya çalışmakpek gelmez aklımıza.

Ondan sonra da vurabalıya!..

*     Hepimiz biliriz ki hiçbir çocuk baskıdan, itaatten, dayatılmaktan, emir almaktan, zor kullanılmaktan hoşlanmaz. Dahası bütün bunlar karşısın dave de haklı olarak başkaldırır, isyan eder.

Her çocuk bağımsızlığına düşkündür. Kendisiyle ilgili ama kendisine sorulmadan verilen kararlara itiraz eder. İnatçıdır. Mücadelecidir. Direnişçidir.

Onlar, devrimci yetişkinlerden daha devrimcidirler. Çünkü yeniliklere daha fazla açıktırlar. Hem de “eski köye yeni âdet getirecek, başımıza icat çıkartacak” kadar böyledirler.

Bunların arasındaki belki de en baskın vasıfları inatçılıklarıdır.  Yani tuttuklarını koparma azim ve iradesi. Ama bizde de inatçılığını doğru yöne kanalize etmek varken, o azim ve iradeyi yok etme azmi ve iradesi vardır.

Onlara bir şeyi zorla yaptırmaya kalkmak, deveye hendek atlatmaktan zordur. Onlardaki bu karşı çıkış ve itiraz etme ruhu örnek alınası bir ruhtur. Oyuncaklarına bile el koyabilirsiniz ama o ruha asla!

Kısacası çocuklarımızın örnek alınacak çok nitelikleri var ama tarafımızdan insan yerine bile konmuyorlarsa nasıl farkına varabiliriz?

 salimkocak @gmail.com