ŞAİRLERİN ŞİİRLERİ  ( Zeki VARAN)

 Zamanlar arası dolaşmayı bu kadar seven kim vardır şairlerden başka? Onların tutkuları, ne bir tüccar, ne bir politikacı aidiyetliği içinde yol bulur; ruh bulur… Özlemeye dairdir; tıpkı, karnı acıkan bir küçük canlının, annesine seslenişidir akşam vakti… Bir kuzu, küçük bir kuş yavrusu, belki ürkek bir ceylanın küçük yavrusu…

Günbatımı kuşların büyük çoğunluğu yuvaya dönerken, bazıları gecenin karanlığında ava çıkmaya hazırlanır. Yunanlı şair Solomos, özleme dair özgürlük çağrısını, sözcük satın alarak çözmeye çalışır; “ Yarın nedir?” sorusuna cevap arar, kendi oyunu içinde oyuncu şair…

Nejat Gülen, yaşadığı anın baskısını yine şiirle öteye savurmak ister;

“ Şu işsiz günler bir bitse

Günlerden Pazar olsa,

Gürül gürül yağmur yağsa,

Yorganı başıma çekip uyusam.”

Höldern ise, yarından çok düne yazgılı bir şekilde seslenir;

“ Beni eski

Mutlu kıyılara bağlayan

Nedir ki yurdumdan

Daha çok seviyorum onları.”

Bitip tükenmeyen sözcüklerin peşinde, en bilinmeyeni keşfetmeye, en söylenmedik olanı söylemeye yazgılıdır şairler. Kendi yaşamlarını anlatırken, diğer yaşamlara ses vermeyi, el uzatmayı, onlarla duygudaşlık kurmayı yaşama hakkı, evrensel bir çağrı gibi gören, toplumlarının içinden ayrılan, o zamanda yaşarken, aynı zamanda, başka bir an’da gezinen insanların en saf halidir, yaşarken anlaşılmaz gibi görünen bu şiir tadındaki insanlar…

Habertrak Gazetesi’nde neredeyse birlikte yazmaya başladığımız, bizden bir şairdi Zeki Varan. Onun geride bıraktığı Beyaz Zambaklar şiir kitabı; aynı zamanda bir şairin biyografik romanı niteliğindedir. Can sıkıntısını, coşkusunu, gem vurulmuş her şeyi, kendine özel üslubuyla dile getirmeyi bilen bir şair;

“ Bazen içime bir coşku geliyor,

İçim içime sığmıyor,

Yaşamın tadını duyuyorum.

Yaşamak ne güzel diyorum.

Bencillikleri aştığında

Güzellikleri görmenin ışığında

Kendi kendine baktığında

Etrafa ışık saçtığında

Her şeyi paylaştığında

İşte insan bu diyorum

Ve o zaman

Rahat ölüyorum.”

Şairler ölmez. Öldükleri an, dirilirler dizeleriyle; yepyeni bir hüküm sürmenin engin düşlerine sarılırlar; şiirleri okuyanların ağızlarından ses-soluk ve ruh olurlar. Döngünün ölüm-kalıp savaşından en karlı çıkan onlar; şairler, sanatçılardır…

Zeki Varan’ı; yazı ve düşün dünyamızın değerli arkadaşını-dostunu, dizelere tat bırakışı, bizlere anılardan kapı aralayışını; saygıyla, sevgiyle selamlıyorum…