“ÖLDÜ” DİYE GÖMERLERKEN DİRİLEN İŞ ADAMIMIZ…

Tekirdağ’da yaşayanlar çok iyi tanırlar.

Kendisi ve çocuklarıyla birlikte sanayi de kullanılan makine imalatı yapıyorlar.
Yağ,gazoz,paketleme bunlardan bazıları.
Aslında aklına gelen her türlü üretim makinalarının tasarım ve imalatı burada gerçeğe dönüşüyor.
Yeri,dumansız sanayide.
Yolu, bir türlü yapılmadı.
Dünyanın bir çok ülkesine, buradan ihracat yapıyorlar.
Firmaya gelen ünlü fabrikatörlerin araçları da bu üretim yerine geldiklerinde araçları yerlere takılıp,çukura düşüyorlar.
Neyse,bu arkadaş,bir gün bir anısını anlattı.
Güldük ama çok da acı bir gerçekle karşılaşmış gibi üzüldük.
Anlattıkları oldukça düşündürücüydü.
Bir gün kendisinin öldüğü varsayılarak,hastanenin morguna kaldırılmış.
Morgdan yakınları alıp, gömmek üzere mezarlığa götürme hazırlıkları yapılırken a tekerlekli sedyeye yerleştiriliyor.
Sedye ile dışarı taşınırken taşıyan görevli,sedyeyi kapıya vuruyor.
Kapıya dokunan sedyeden iş adamımız,yere düşüyor.
İşte tam bu sırada,işadamımızın kaderi değişiyor.
Yeniden hayata tutunuyor.
Zira derin uykusundan uyanıyor.
Etrafındakiler çil yavrusu gibi dağılıyorlar.
Dirildiğine inanamıyorlar.
Kahraman astane personeli,başına üşüşüyor.
Gerçekten dirildiğine inanıyorlar.
Ölüm ve defin işlemleri iptal ediliyor.
Mezar yeri ,geri teslim ediliyor.
Ertesi gün hastaneden taburcu ediliyor.
O gündür,bu gündür iş adamımız,çalışmaya üretmeye devam ediyor.
Hem de her geçen gün büyüyerek,yolu yapılmasa da,canı sıkılsa da o,hep üretiyor.
Dünya onu tanıyor.
Ama bizimkiler ise belki de hiç selamını bile almadılar.
Oldukça ilginç bir hikaye.
O günden beri,ölülerimizi iyi kotrol ediyoruz.
Bu işi şansa bırakmayın.