ETİK KONFERANSLARDA DEĞİL UYGULAMADA DEĞER KAZANIR

Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi, kurum genelinde etik kültürünün yaygınlaştırılması amacıyla bin 67 personele “Kamuda Etik Değerler ve İlkeler” eğitimi verdi.

Her şey harika…

Dürüstlük… Tarafsızlık… Şeffaflık… Hesap verebilirlik… Çıkar çatışmasından kaçınma… Sosyal medyanın doğru kullanımı… Yapay zekâ kullanımında etik kurallar…

Hepsi kağıt üzerinde son derece güzel.

Peki ya bu değerler  yaşamımızın içinde nasıl?

İşte asıl sorun burada başlıyor.

Bugün vatandaşın en fazla şikâyet ettiği konuların başında” etik dışı davranışlar” geliyor. Çünkü insanlar,artık verilen konferanslara değil, gördükleri uygulamalara bakıyor.

Bir memurun vatandaşa “Bugün git yarın gel” demesi etik değildir.

Bir belediyede işe alımlarda liyakat yerine akrabalık veya siyasi yakınlığın öne çıkması etik değildir.

İhaleye girecek firmalardan biriyle önceden samimi ilişki kurulması etik değildir.

Kamu aracının hafta sonu aile gezisinde kullanılması etik değildir.

Vatandaşın kişisel bilgilerinin başkalarıyla paylaşılması etik değildir.

Kamu personelinin sosyal medya hesabından siyasi propaganda yapması etik değildir.

Yapay zekâ ile hazırlanmış bir raporu hiç kontrol etmeden resmi evrak haline getirip imzalamak etik

değildir.

Bir müdürün kendi yakınına ayrıcalık tanıyıp diğer personele farklı davranması etik değildir.

Bunların hiçbiri kanunda uzun uzun yazmasa bile vicdanda yanlıştır.

“Etik” denildiğinde çoğu kişinin aklına rüşvet geliyor.

Oysa etik ihlali, yalnızca para almak değildir.

“Telefonlara cevap vermemek de” etik sorunudur.

Vatandaşı küçümsemek de etik sorunudur.

Görevi savsaklamak da etik sorunudur.

Bilerek işi geciktirmek de etik sorunudur.

“Kime ne yaparsan yap, nasıl olsa hesap sorulmaz.” anlayışı ise etik çöküşünün en tehlikeli halidir.

Son yıllarda kamu kurumlarında yapay zekâ kullanımı da hızla yaygınlaşıyor.

Bu teknoloji büyük kolaylık sağlıyor.

Ancak yapay zekâ, sorumluluğu ortadan kaldırmıyor.

Bir kamu görevlisi, yapay zekânın ürettiği yanlış bilgiyi kontrol etmeden kullanıyorsa sorumluluk

bilgisayarda değil, o belgeye imza atan kişidedir.

Teknoloji hata yapabilir…İnsan hata yapmamak için vardır.

Etik eğitimi vermek elbette değerlidir.Ancak vatandaşın görmek istediği şey eğitim salonlarından çıkan fotoğraflar değildir.

Vatandaş şunu görmek istiyor:

Kuralları ihlal eden gerçekten cezalandırılıyor mu?

Liyakat gerçekten uygulanıyor mu?

Aynı hata herkes için aynı sonucu doğuruyor mu?

Yoksa etik, sadece personele anlatılan, yöneticilere uğramayan bir kavram mı?

İşte cevap bekleyen soru budur.

Çünkü etik, duvara asılan afişlerde değil; makam odalarında verilen kararlarda yaşar.

Ve unutulmamalıdır ki…

Kamuda güveni sağlayan kanunlar değil, o kanunları vicdanıyla uygulayan insanlardır.