KALDIRIMLAR KİMİN?

Şehirleri , medeni yapan, sadece geniş yollar, güzel parklar ya da yeni binalar değildir.

Şehrin gerçek medeniyet ölçüsü, “yayasına”verdiği değerdir.

Bugün Süleymanpaşa’nın birçok noktasında kaldırımlarda yürümeye çalışın. Karşınıza meyve kasaları çıkacak, içecek paletleri çıkacak, kampanya stantları çıkacak. Kaldırımın olması gereken yerde adeta açık hava deposu oluşturulmuş durumda.

Burada sorun, yalnızca birkaç kasa ya da birkaç ürün değildir.

Asıl mesele, kamusal alanın yavaş yavaş özel kullanıma dönüşmesidir.

Kaldırım; marketin deposu mu?

Kaldırım; vitrinin uzantısı mı?

Kaldırım; yayanın güvenli geçiş alanı mı?

İşin daha düşündürücü tarafı ise bu görüntülerin uzun süredir devam etmesine rağmen ciddi ve sürekli bir denetimin hissedilmemesidir.

Vatandaşın aklına doğal olarak şu soru geliyor:

“Bu görüntüler belediyelerin hiç mi dikkatini çekmiyor?”

Elbette bütün marketleri ya da bütün esnafı aynı kefeye koymak doğru olmaz.

Kurallara uyan, kaldırımı işgal etmeyen çok sayıda işletme de var.

Ancak kurallara uyanın cezalandırıldığı, uymayanın ise avantaj elde ettiği bir düzen sürdürülebilir değildir.

Özellikle yoğun olarak şehrin her yerinde bulunan üç harfli marketler de, mahalle bakkalın da, manav da, bir çok esnaf da, zincir mağazalar da aynı kurallara tabi olmalıdır.

Belediyelerin görevi yalnızca yol yapmak ya da park düzenlemek değildir.

Yapılan kaldırımı korumak, kamusal alanı herkes adına savunmak da belediyeciliğin temel sorumlulukları arasındadır.

Bugün bir bebek arabası kaldırımdan geçemiyorsa…

Bugün bir engelli vatandaş yola inmek zorunda kalıyorsa…

Bugün yaşlı bir vatandaş ürünlerin arasından yürümeye çalışıyorsa…

Ortada sadece bir kaldırım işgali değil, aynı zamanda bir kamu hizmeti sorunu vardır.

Denetim, cezalandırmak için değil; düzeni sağlamak için yapılır.

Tekirdağ’da vatandaşın beklentisi çok büyük değil.

Sadece kaldırımların yeniden gerçek sahiplerine, yani yayalara bırakılması isteniyor.

Çünkü şehirler,” kaldırımlarında ne kadar rahat yürünebildiği kadar” yaşanabilir şehirlerdir.