NEDEN BÖYLEYİZ?

Hiçbir zaman bunu anlamadım.
Maalesef de anlamayacağım.
Nerede olsam insanlara dokunmuşluğum vardır.
İllaki ilgilenirim.
Asla kafamı çevirmedim.

Çeviremedim.
Bu sebepten de başıma çok fazla da iş gelmişliği vardır.
Lakin akıllanmadım.
Olmuyor.
Böyle gelmiş böyle gidiyorum.

***

Değişmeyi denedim.
Sanmayın değişmek istemedim.
Ama olmuyor.
Tekirdağ’da çok yere girip çıkmışlığım vardır.
İşim gereği çok mahallede çok fazla olaya tanık oldum.
Yıllar içinde hep böyle miydi?
Bilmem.
Ancak artık ayyuka çıktı.

Çeşme başını tutan patron kesiliyor.

Özellikle kamuda bir yerde görev alan kişiler çok fazla değişiyorlar.
Belki de çevreleri “böyle yapmalısın” diyor olabilirler.
Belki sisteme uyuyorlar.
Ya da içinde olanlar, elde ettiği güçle birlikte ortaya çıkıyordur.
Herkes için geçerli değil tabii ki.
Dediklerim tüm çalışanları asla kapsamaz.
Yani bunu biliyorsunuz.
“Başka yerden tutmasınlar” diye bunu da belirtmek isterim.

***

Vesselam, geçen gün bir devlet bankasına gittim.
Gitmez olaydım.
Görevli hanımefendiye vezneden gönderildim.
“Bir kaşe ve onay vereceksiniz, biz de gişede işlem yapacağız.”
Aman Allah’ım.
Bir suratı var.
Kapı duvar.
Aslında tatlı birine de benziyor.

Benden yaş olarak çok küçük duruyor.
Ama o kadının bir hâli var.

Sormayın.
Vezneden yönlendirilince ismini seslenerek aradım.
Sonuçta tanımıyorum.

Başka nasıl bulabilirim.
Neyse, bir kişi gösterdi.
Gittim, yanına ismini söyledim.
“Evet” demeye tenezzül etmiyor.
Birisi karşısında oturuyor.
Oturan da arkadaşı ya da orada çalışan bir başkasıydı.
Çünkü ben gelince ve elimdeki evrakı masasına bırakınca kalktı, “Görüşürüz” dedi, gitti.

***

Görevli hanımefendi, burnu düşse almayacak duruyor.

Benim izlenimim böyle oldu.
Benimle hiç ilgilenmiyor.
Ayakta bekliyorum.
“Buyurun, oturun” bile demiyor.
Kimlik istiyor, verdim.
Soruyor, cevap veriyorum.
Yok.
Kaşe basacak.
Hepsi bu.
Başka şeylere bakıyor.
Telefon açıyor.
Netice de yapması gerekeni yaptı.
Ama imkânı olsa eminim ki asla da yapmazdı.
Sanırım onun la buçlarımız da uymadı.

***

Ben de memnuniyetsizliğimi sesli şekilde dile getirdim.
Hani birkaç kişi daha belli ederse belki onun bu tutumunu fark ederler dedim.
Yok.
O kendinden çok emin.
Vezneye geri gittim.
Eşime olanı biteni anlatıyorum.
Şikâyet edeceğim diyorum.
Netice ne?
Sıfır.
Sinir olduğumla kaldım.

***

Anlayacağınız, sistem kurulmuş.
Ağalar, beyler bir yerleri almış.
Onlara güvenenler de vatandaşa böyle davranır olmuş.
Bundan sonra ne olur?
Ben size net şekilde diyeyim:
Böyle gelmiş böyle gider.

Saygılar…