UNUNTKAN SİYASETÇİLERDEN, NE ÇEKTİN BE AKÇEŞME!

Tekirdağ’ın en büyük en önemli caddelerinin üzerinde bir yer Akçeşme… Yüzü güleç, umutları tükenmemiş insanların, birkaç büyük mahallerin birleştiği yerdedir Akçeşme.

Eski Devlet Hastanesi burada olduğu gibi, şehrin kuzeyine, çevre yolu Muratlı istikametine gidecekseniz de geçeceğiniz, geçtiğiniz en uzun caddelerden birisidir.

Tekirdağ, Çanakkale Şehitler Abidesi’nin bulunduğu yerde buradadır. Halkına en kolay söz verip de en kolay siyasetçilerin tamamı da uğramıştır buraya.

Unutkan siyasetçiler Akçeşme’ye uğrayıp da nelerin sözlerini verdiler acaba? Parkların, bahçelerin, düğün salonlarının, daha fazla yeşil alanın, çocukların, yaşlı insanların daha fazla çıkıp, dolaşacağı yerlerin sözlerini verdiler.

Başka? Caddeye bir türlü yapılmayan tuvaletlerin, bir türlü tamamlanamayan otobüs bekleme yerlerinin selamının yanında her yağmur yağdığında, yağmur sularını yeraltına indirecek daha uzun, daha geniş ızgaralar için de söz verdiler.

Söz söz söz…

Ne çabuk unutuyor bu şehrin siyasetçileri. Sadece seçim, açılış zamanı fotoğrafa girmek için şehrimize gelip de nelerin sözlerini unutuyorlar. Unutmanın bir cezası bir günahı yok nasıl olsa…

Akçeşme, Muratlı Caddesi diyarına Âdem Dalgıç döneminden sonra neredeyse dokunulmadı. Niçin? Bu gaflet neden bu kadar uzun sürüyor?

Çanakkale Şehitler Abidesi yapılıyor. Tanıtımı, açılışı, korunması eksik bırakılıyor. Zar zor, yalvar yakar insanlar için otobüs bekleme durakları yapılıyor ama EKSİK…

YETERSİZ…

Yıllardır çocuklar park bahçe bekliyor. On binlerin yaşadığı koca mahallelerde yaşlılar, engelliler dışarılara çıkmaya korkuyorlar. Her yer araç… Her yerde gürültü… Sanırsınız ki sadece kıraathaneler sosyal ve kültürel alanlar…

Unutkan siyasetçilerden ne çektin be Akçeşme; ne çektin sen be…

Zorla şehri sevmek olmuyor. Zorla şehir reformu yapılamıyor. Bir sürü spor tesisi yapılıyor görünse bile, koruyanı, kollayanı, yeterli teşvik edeni olmadı mı bir avuç insan faydalanıyor, gerisi yine evlerine hapsolmuş durumda…

En çok üzüldüğüm caddelerden, birkaç mahallenin kesişim yeri olduğu halde Akçeşme, her geçen gün, gece daha geriye gidiyor. Parlaklığı, hareketi sönüyor.

Umurunda mı unutkan siyasetçilerin? Ver sözü, at nutku, nasıl olsa bu insanların mütevazı tarafı; yüze vurmayı pek sevmezler. Her seferinde yine oyalar, yine umutlandırırız Akçeşmeli insancıkları…