YATACAK YERİMİZ YOKSA YATACAK YERİNİZ YOK!

Geçtiğimiz günlerde, özellikle gençleri ilgilendiren birçok olay oldu. Biz gençler, barınamıyoruz. Bu sorun, ülkenin her bir yerine acilen üniversite dikilmeye başlandığından beri hızla büyüyor.

Üniversite dikme akımına, şehrimiz 2006 yılında Namık Kemal Üniversitesi ile dahil oldu. Şehrimizin ilk ve tek Üniversitesi’ne bu yıl yeni bir yurt yapıldı. “Yapıldı”dan kastım, hala şantiye halinde ancak içine öğrenciler yerleştirildi. Yurdun yapımı, daha bitmedi.

✪✪✪

Sizlere, biraz daha yurdun durumundan bahsetmek istiyorum, olayın ciddiyetini anlamanız için bu gerekli. Bu yurda ulaşmak, Köseilyas köyüne ulaşmaktan daha zor. Yurda giden tek yolun, yaklaşık 2 kilometresi sadece toprak ve çakıl karışımı bir patika. Değirmenaltı istikametinden, yurda gitmek isteyenlerin, yürüyerek gitmesi çok zor. Otobüslerse, her zamangeçmiyor. Bütün bunlara ek olarak, yolda birçok noktada saldırgan köpekler bulunuyor. Yurtta barınmaya çalışan öğrenciler, ulaşımın zorluğundan son derece şikayetçi. Patikada, herhangi bir ışık veya tabela bile bulunmuyor. Özellikle gece geç saatlerde, güvende hissetmemiz gereken yurda gitmek bile ürkütücü geliyor. Yurt, navigasyonlarda bile çıkmıyor. Yol tarif ederken, herhangi bir tabela, navigasyonda konum veya “bu yol yurda gider” manasına gelen herhangi bir ibare bulunmadığı için öğrenciler yurdun yerini tarif etmekte zorlanıyor. Taksilere veya herhangi bir arkadaşına yurdun yolunu tarif etmek için birçok öğrenci, eski filmleri andıran buna benzer bir konuşma yapıyor. “Sırtını şu binaya verdiğinde, şu ışıklar yurdun ışıkları. Oraya gideceğiz.”

Ulaşımı, tamamlanmamış bir yurt burası. “Peki, neresi olması gerektiği gibi?” diye sorarsanız; inanın ki cevabını ben de bilmiyorum. Yurdun, birçok eksiği var. Bina bile daha tamamlanmamış durumda. Çalışmayan asansörler, yapımı bitmemiş kapılar, pencereler ve daha neler neler. Güvenlik konusu da sakıncalı. Yurdun, kendisine ait bir güvenliği bulunmamakta.

✪✪✪

Umursanmamak, yok sayılmak gençlerin canına tak etti. Gençler, doğru kararı aldı. Birçok defa, yetkililere seslerini duyuramayan gençler, çözümü birleşmekte, birlik olup direnmekte buldu. Art ardına, eylemler düzenlediler. Eylemler, CHP Gençlik Kolları ve gazeteci olmadan önce il yönetim kurulu üyesi olduğum Halkçı-Liseliler öncülüğünde düzenlendi. Pankartlar açıldı, gençler bilgilendirildi, yetkililere çağrılar yapıldı, “Yönetim istifa!”, “Gün gelecek, devran dönecek, AKP halka hesap verecek!” ve başlığıma adını veren “Yatacak yerimiz yoksa yatacak yeriniz yok!” sloganları atıldı.Benim, en hoşuma giden ise; müzik açıldı ve grevleri andıran o güzel ortam oluşturuldu. Gençler, müzik eşliğinde güle oynaya kazanırken, bize yatacak yer vermek istemeyenler kaybedecek fikri herkesin aklına kazındı.

Gençler, üzerine düşeni fazlasıyla yaptı. Sorunların çözümü, belli. Sorunlardan, yaygın tabiri ile ‘sağır sultan’ bile haberdar. Ülke çapında, bütün öğrencilerin talepleri açık ve net: Biz öğrenciler, parasız eğitim alma hakkımıza ve barınma hakkımıza en kısa zamanda değil; hemen şimdi kavuşmak istiyoruz.