GENÇ SPORCULARA YAPILAN MOBİNG

[responsivevoice_button voice=”Turkish Female” buttontext=”Oku”]

TEKİRDAĞ’IN YAMAN HALLERİ–572

GENÇ SPORCULARA YAPILAN MOBİNG

   Psikolojik baskıların haddi hesabı yok. Ne zaman İnönü Spor Salonuna maç izlemeye gitsem, içim dara döşüyor. Özellikle takımı kaybeden çalıştırıcıların genç-küçük sporculara uyguladığı baskı-korku görülmeye değer…

Yaptıkları bu büyük baskı; GÜYA spor adına! Herkesin gözleri önünde; hakemler, yöneticiler, anne ve babalar; çalıştırıcı ismiyle saha kenarında talimat veren bu insanların saldırgan hareketlerini bir uzmana izletsek; sakıncalı görünür…

En son izledim basketbol maçlarında genç kızlar sahadaydı. Rakip takıma göre boyları, görüntüleri oldukça küçük olan takım, iriyarı boylu olan takım karşısında büyük bir farkla yenilmekteydi. Yenilen takımın çalıştırıcısı iri yarı bir adamdı. Elleri, kolları açık, her an saldırıya geçecek bir vahşi gibi, her fırsatta yanına çağırdığı küçük sporcu kızlara öyle bir beden dili gösterisi yapıyor ki; sporcu küçük kızların gözlerindeki korkuyu, içliği, yer yarılsa da yerin yedi katına girsem, hüznünü görüyorsunuz…

Bu nasıl spor anlayışı? Sporun felsefesi; sevgi, heyecan nerede? Kendi gücünüzü gösteri ve tatmin etme adına, büyük, iri boyunuz, postunuz ile kendinizi ne sanıyorsunuz? Burası, mahalle kavgası yapan iki irikıyım canlının arena meydanı sanki! Sizler, irikıyım sporcu çalıştırıcıları, bu kafayla değil sporcu yetiştirmek, toplumu sıkıntıya düşüren kavgacı, kendi içinde barışık olmayan insanları çoğaltırsınız; bolca var olan sorunlarımızdan başka bir şey ele geçmez o vakit…

Anneler, babalar; bunun adı spor değil. Hiç değil… Belki çocuğunuz gerçekten o spora uygun değil. Belki de çok bağıran, çağıran çalıştırıcıyı iyi bir insan olarak görüyorsunuz. Çalıştırıcı gerçek yaşamda belki de iyi insan rolündedir ama sahaya sürdüğü küçük çocukları korkutarak, şiddet görüntüsü içinde bağırarak, el kol sallayarak iyi bir insan veya sporcu olamaz…

Mobbing; psikolojik baskılar her yerde… Sağlık kuruluşlarımızda, kurum ve kuruluşların her yerinde olduğu gibi; en özel dünyamızda; evlerimizde de… Baba annene, anne çocuğa veya diğerlerine…

Bu çalışmayı hazırlarken haberlerde komşuların birbirine girdiğinin haberi vardı. Erkekler, kadınlar, kızlar hepsi; komşuluk ilişkisini bırakmış; saldırı vaziyetindeydi… Bu kadar çok kabadayılık, bu kadar çok psikolojik baskılarla, şiddetle yetiştirilirsek sonunda olacağı budur; anlayışsızlık her yanımızı sarmış; küçüklerin spor yapmak adına indikleri sahaların kenarındaki iri kıyım çalıştırıcıları dahi…

İstem İnönü Spor Salonu minikler, gençler; genç erkekler veya genç kızlar; isimleri ne olursa olsun; bu maçları izleyenler sanırım bu tür mobbing baskılarına oldukça aşinalar. Çünkü bu tür çalıştırıcı barbarlığı azalacağı yerde artıyor. Sonucunda o bassıyı gören bir sürü genç insan; sporcu değil, sporun yanında bile geçmez; korkar, kaçar, ruhuyla birlikte büzülür; yok olur gider…

Gençlik Hizmetleri İl Spor Müdürlüğümüzün sorumluğunda olan spor salonlarında, sahalarda oynanan bu oyunları asıl amacı nedir? Geçliğimizin ruhen, bedenen daha iyi, daha huzurlu yetişmesi, gelecekte daha mutlu bir insan olmaları değil midir? Onlar şiddet görürse, sıra onlara geldiğinde onların da ŞİDDET göstereceği belli değil midir?

Şiddetin sadece yumruklar, tekmeyle olduğunu sanıyorsanız yanılıyorsunuz! Miniklere vahşice bir ses, bir bakış, el ve kol hareketi bile onların dünyalarını yerle bir etmeye yetiyor…

Canla başla çabalıyorlar; sırf çalıştırıcıları illa ki başarılı bir skor istiyor diye… Hâlbuki eğitim, çalıştırma sahaya çıkmadan önce verilir. Ve herkesin verebileceği bir başarı vardır. Önemli olan; gençlerin spor yapması, sporun içinde kalıp kendilerini geliştirmeleri değil midir?