EKONOMİK ŞARTLAR ESNAFLARI ZORLUYOR

Herhangi siyasi çıkar, hile gözetmeden esnafın halini gözlesek, onlarla samimi duygularla dertleşsek can alıcı sözcükler duyarsınız. Büyük çoğunluğu kar etmeyi bir yana,

“Ayakta nasıl dururum!” , “ Bu çarkı nasıl çeviririm!” düşüncesi içinde işe geliyor.

Esnaflarımızın dertleri o kadar çok ki, hangi birini anlatalım! En önemli giderlerinden birisi, eğer dükkânları kendilerinin değilse, vay hallerine. En başta olan diğer giderleri; elektrik, doğalgaz ve su…

Para kazanmayan, kazanamayan esnaf ayakta kalacaksa, kendi birikimi yoksa esnaflık ilkelerinden vazgeçmeye, niteliksiz mal satmaya başlayabilir…

Kahveleri, pastaneleri, kırtasiyeleri, çay ocaklarını, giyim mağazalarını, gıda satış yerlerini gezip gördüğümüz zaman, gerçek durum çok daha iyi anlaşılıyor. Pazar dediğimiz yerde bile saatlerce dolaşan insanlar görüyorum. Birkaç kuruş, birkaç lira daha ucuza mal alabilir miyim diye dolaşan insanlar…

Bilmeliyiz ki, esnaf ne kadar zam yaparsa yapsın, alım gücü düşmüşse, çareler tükenmeye başlıyor demektir. Satılamayan her mal, bozulmaya, çürümeye ve dükkân, tezgâh kapatmaya kadar gider…

Birçok esnafımız bu yüzden; birkaç ay, açıp kapatmak zorunda kalıyorlar. Bazıları da ayakta durmak için fırsatı olsa 24 saat açık duracak.

Yaz aylarında Süleymanpaşa merkezi olan Valilik karşısı olan meydanda konser nedeniyle o akşam geç vakitlere kadar dükkânlarını açık tutmuşlardı. Sorduğumda;

“ Siz bu saate kadar açık kalmazdın” dediğimde; “ Ağabey, konser var diye kaldık. Belki biraz iş yaparız” cevaplarını aldım.

Şehrimizin merkezinde bulunan bir başka esnaf ise ayakta kalma çaresini bir başka deneme, hüner veya kayıp ile gidermeye çalışıyor. Nasıl mı? Dükkânını geçici olarak kapatmış. Cama yazdığı yazı şöyle;

“ Ekim ile Nisan ayları arasında kapalıyız” Ne acı bir geri çekiliş, ışıkları söndürme…

Altı ay kapatacak da ne olacak derseniz, elektrik, su, doğalgaz, personel giderlerinden kurtulacak demeyi üzülerek söylemek isterim. Hiçbir esnaf böyle bir yönteme başvurmak istemez. Son çareyse, yaşamak için apayrı seçenektir derim…

Çareler tükenmez! Ama nerede? Demokrasilerde. Adaletli, adil duygular taşıyan esnafa katkı verecek, büyük küçük bütün kurum ve kuruluşların elini taşın altına koyduğu zaman; çok farklı çareler ve çözüm yolları da ortaya çıkabilir.

Dernekler, Ticaret ve Sanayi Odaları, kurumların anlı şanlı yöneticileri, ne zaman tam manasıyla halkın içine fotoğraf çektirmeye, poz vermeye değil, analiz ve istatistik yapmaya girecekler; o zaman çare ve çözümler de üretilecektir…