EŞİ BENZERİ OLMAYAN KÜLTÜR MERKEZİ

Nereden, hangi kültür merkezinden söz ettiğimi merak edenler için söyleyeyim;

TEKİRDAĞ KARADENİZ İLLERİ KÜLTÜR DAYANIŞMA ve YARDIMLAŞMA DERNEĞİ, söz ettiğim yer burasıdır. Karadeniz Mahallesinde kurulmuş, Karadeniz insanlarının insanlığa mirası gibi bir kültür alanı…

Burada, bu mekânda tanıdığım bir ailenin kızlarının evlenme törenine katıldık. Sıkışık, neredeyse apartman dairesi veya bodrum katı olan düğün salonlarından çok öte tam bir kültür merkeziyle yüzleştik…

Düğün, nişan yapılan yerlerde bizleri en çok neler zorlar? Yeterince ekonomik olmayışı zorlar mı? Yeterince araç park yerinin olmayışı? Sıkışıklığı? Birkaç kat çıkarak, yukarılara çıkıldıkça çocuk ve yaşlılar için oluşturulan güvensizliği?

Saydığım olumsuzluklar neredeyse Tekirdağ’da birkaç düğün salonu hariç hepsi var. Yaşlı, çocuk için ayrı tehlike, zorluklar içerirken, ses sisteminden tutun da, düğün denen şenliğin en önemli yeri; oyun pistlerine kadar hiçbirisi insan, eğlenme öncelikli değiller.

Ya, Karadeniz İlleri Kültür Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği salonu nasıl? Düzayak girilen oldukça geniş, sadece bedeniniz değil ruhunuzun da rahat edeceği yer. Engelli insanımız da girebilir, çocuklu insanlarımız, yaşlılarımız da…

Düğünler niçin vardır? Sadece takı takılıp gidilmek, boy-post gösterilmek için değildir, oraları, sosyalleşme, kültürel etkileşim ve en önemlisi paylaşmanın, eğlenmenin buluşma adresleri olacakken, herkes takısını takıp kaçmaya çalışır.

Neden?

Ne takı için, ne de eğlenmek için uygun değiller de onun için. Yapıyor Karadeniz insanı, hem de tam manasıyla sosyal, kültürel bir ders olacak kadar güzel yapıyor. Geniş, nefes alınabilirliği olmasının ötesinde, yeşil alanları, çocuklar için parklar, dışarıda oturacak insanlar için çayhanesi, her şeyi ile aceleyle, stresle düğüne giden insanlar burayı görünce gittiğine ayrı seviniyor ve kaçmak yerine orada vakit geçirmek için bir sürü bahane buluyor…

Evlenecek, yuva kuracak olanlar için en büyük masraf kalemlerinden birisi de düğün salonlarına verilen ücretlerdir. Bir de ev eşyasını düşünürseniz, artık evlilikler nikâha dönüşüyor.

Belediyeler niçin varlar? Derneklerimiz niçin varlar? Tam manasıyla işlevini yerine getirmeyen, getiremeyen derneklerin menzili, kültür ve sosyallik adına alacağı yol da çok kısa, sevimsiz ve izi olmayan bir şey olarak kalıyor.

Bilir misiniz dostlarım; acele, zoraki yapılan her şey karamsarlık, yük ve kızgınlık yaratır. İnsanlar birbirinden kaçar olurlar… Sosyalleşme, kültürel etkinlikler her insanın orada yeşerme, ruhsal-manevi huzur bulmanın yanında yeni bir şeyler de öğreneceği, öğreteceği yerler olmadığı sürece; evlilik törenlerimiz de, cenaze törenlerimiz de, can sıkıcı hale gelir…

Hatta çekilmez olurlar… Sadece ve sadece fotoğrafa girmek; “ ORADAYDIM” dedirtmekten öte bir anlam taşımazlar…

İsterseniz, arkanıza dönüp bir bakın. Katıldığınız cenaze törenindeki telaşı bir irdeleyin! Pilav yeme telaşıyla birleşince” oldubitti” halde, yas tutmadan, cenazenin o muhteşem hissiyatına bile dokunmadan bitiveriyor…

Ya katıldığımız düğün törenleri! Fiziki ortamların can sıkıcılığı, sıkışıklığı, düğün salonuna gidene kadar park yermeyle geçen stresli zaman? Gelin de eğlenin orada! Takıyı taktıkları gibi nasıl sıvışırım diye düşünen insanlar; ancak insancıklar haline dönüşür, kirişi kırar ve gider; ardına bile bakmadan…

Tekirdağ Karadeniz İlleri Kültür Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği’nin sunduğu sosyalliği, samimiyeti görmek adına herkes hiç olmazsa bir kez gitmeli buraya. Bahçesiyle, düğün törenlerinin yapıldığı alanla bakmalı ve kendi düştüğümüz, sıkıştığımız hallerin nice olduğunu bir güzel sorgulamalıdır…