İNÖNÜ SPOR SALONU, FOLKLOR HEYECANI İÇİNDE DOLDU TAŞTI

Tekirdağ Süleymanpaşa’da hangi etkinliği takip edeceğimizi şaşırdık. Her yerde bir hareket, bir şölen ve çocuklarımız ve onların anne babaları için bir heyecan denizi…

İnönü Spor Salonu tam manasıyla nostalji-özlem dünyasının kapılarını araladığım mekanların başında geliyor. Geleneksel Folklor, Minikler ve Yıldızlar kategorilerinde, Süleymanpaşa, Malkara, Çerkezköy’den katılan kulüplerin ancak sekiz tanesinin gösterisini izleyebildim.

Salona girdiğimde, tıpkı eski günlerdeki gibi; İnönü Spor Salonu ağzına kadar dolmuş taşmış durumda… Oturacak alanı bir kenara bırakın, ayakta duracak yer kalmamıştı.

Endüstri Meslek Lisesi ile Namık Kemal Lisesi arasındaki Basketbol müsabakaları da aynı heyecan, doluluk içinde geçerdi. Seyircilerin sesleri, salonun her tarafına yayılır, sahadaki sporcuların ruhlarını bile titretmeye yeterdi.

Sesler dedim de, salondaki ses sistemi karşısında insanın bir saat bile dayanması mümkün değil. Ancak gelen anne babalar, katılımcılar ellerinden gelen fedakârlığı yapıp, özlemiş olduğumuz folklor gösterileri için kendimizi zorladık.

Gerçekten de, kapalı alanlarda ses sistemi çok yüksek olunca, mekânın da yaratmış olduğu YANKI, o güzelim çalgıların ve folklorcuları çocukların seslerini adeta yuttu, yok etti…

Folklor oyunlarının görsel yanı bir yana, oyuncuların figürleri, beden ve ruhlarıyla benimsedikleri, muazzam bir kültür etkinliği yanında, oyuncuların farklı zamanlarda kız ve erkeklerin birbirlerini alkışlayıp, erkekler oynarken kızların “Hey, hey, hey” diye tempo tutarak, gösteriye çok daha güçlü anlam kattıkları bir gerçektir. Ses sisteminin çok yüksek oluşu, ne folklorcu gençlerimizin seslerini duyabildik, ne de müzik aletlerinin gönlümüze olan akışlarını tam kavrayabildik…

Müzisyen yönüyle oldukça zengin ekipler gelmişti. Davullar, kemanlar, ritim sazlar, klarnetler ve daha birçok müzik aleti yanında, müzisyenlerin de folklor giysileri içinde oluşu, ayrı bir seyir zevki verdi.

T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı, Tekirdağ Gençlik ve Spor Müdürlüğü emekleriyle düzenlenen Tekirdağ Folklor yarışması, salonu boğan, insanları yoran ses sistemi haricinde muhteşemdi…

O küçük bedenleri hazırlayan folklor hocalarına, onları destekleyen anne ve babalara Cüneyt Yüksel’in yaptığı teşekkürün aynısını ben da yapıyorum. Bütün folklorcu miniklerin, çocukların anne babalarının yanında, ısım akraba, eş dost, komşuları oradaydı. Heyecan büyüktü…

Folklor oyunlarında Malkara’nın yeri çok büyük… Malkara’dan, Süleymanpaşa ve Çerkezköy’den katılan Minikler ve Yıldızlar Geleneksel Folklor Yarışması, olanaklar arttıkça kendi kültürümüze sahip çıkma bilincimiz çok daha fazla olacağı, insanlarımızın şehirlerde yok olma, evlerine hapsolma yaşamlarını tam manasıyla şehir kültürüne de taşıyacakları anlaşılır bir tespitim, düşüncemdir.

Tüm folklor kulüplerimizi sonuna kadar izleyebilmeyi çok istedim. Ses düzeni sayesinde ancak sekiz kulübümüzü izledim. Gösterisi biten çocukların annelerinin yanına gelmesi, annelerin çocuklarını onurla ve sarılarak karşılaması en az folklor gösterileri, yarışması kadar değerliydi…

Gösterisini bitiren çocuk annesinin yanına gelir gelmez, annenin o masum eli hemen çocuğunun terini silmek, oturduğu yeri ona bırakmakla bir saniye kaybetmeksizin bildik o evrensel analık içgüdüsüne dönüşüyor. Annelerin çantalarında her zaman evlatları için olan; su, börek, çörek, poğaçalar, açıkmış küçük yürekleri besledi…

Halk da folklorla beslendi… Aşırı açılmış ses sistemi ve yankılar sayesinde halkın alkışları güzel yürekli oyuncu çocuklara kadar ulaşmasa da, bu değerli folklor ateşine, yarışmasına katkı sağlayan bütün kurumlarımızı, folklorcuları hakkaniyet ile değerlendirecek ulusal hakemlerimize teşekkür ediyorum. Bence bu yarışın tek galibi vardı;

Folklorumuz kazandı… Katılan bütün kulüpler kazandı…