KAZILAN YERLERİ ÖRTMEK, BU KADAR MI ZOR?

       ( Yöneticimiz Uyuyor Mu? )

   1980’li yıllarda ünlü bir reklâm filmi vardı. Bir apartman yöneticisi, apartman sakinlerinden gelen haykırışlara; “ Yöneticimiz uyuyor mu?” yetişmekte zorlanıyordu.

Tekirdağ halkı, burayı yaşam alanı seçmiş insanlar için ben de aynı şeyi soruyorum; “ Yöneticimiz uyuyor mu?” Hani yollarımızı, caddelerimizi su patlağı veya kanalizasyon problemi yüzünden kazan ve onaran ekipler var ya; onlara teşekkürü borç biliyorum. TESKİ arandığında arıza kaydı almaya, arızaya zamanında gitmeyi büyük ölçüde başarıyor. Ya sonrası?

Caddelerde, sokaklarda TESKİ çalışması olduktan sonra, birinci problem çözülmüş ama ya ikinci problem? Kazılan yeri bir güzel kumla, çakıllı doldurup gönül rahatlığıyla başka işe koşuyor çalışan emekçi insanlar.

Kazılan yerleri onarmak, onarma ekiplerini denetlemek kimsenin aklına gelmiyor mu? Bu kadar kabalık dünyanın neresinde görülmüştür. En son, yaklaşık on gün önce Muratlı Caddesi üzerinde başarılı bir arıza giderme çalışması yapıldı. Eyvallah!

Ya sonrası? Üzeri çakıllı örtüldü. Kaldırım taşları ise beklemeye alındı. Öyle yerler var ki, bir hatta iki yıldan beri beklemede…

Yahu İstanbul Büyküşehir Belediyesi onarım ekiplerinden yardım isteseniz şimdiye kadar bu sorunlar çoktan halledilirdi. Hangi sokağımıza giderseniz, onarılan bir yer varsa hemen karşınıza bu estetik, insanlık, şehir kültürünü anlatmayan görüntüler çıkıyor. Zorla, rica ile onarılan yerler de hemen belli oluyor; sanırsınız burada bir ölünün mezarı var…

Böyle büyük kuruluşların büyük işlere imza atarken, küçük görünen ama çok önemli ayrıntılarda boğulması ve bizlerin sıklıkla bu konuları yazması, şehir insanı ve belediyelerimize olan saygı adına beni utandırıyor.

Öyle sanıyorum ki buralardan sorumlu yöneticilerin UTANMA gibi derdi yok… Yahu, burası BÜYÜKŞEHİR… Her tarafı bal dök yala felsefesiyle onarılmalı…

Bozulan, kazılan yerler eskisinden daha iyi onarılsın ki burada yaşayanlar; “ Vay be!” desinler… Övünsünler hizmet aldıkları belediye kurumlarıyla…

Bitmeyecek bu şehrin sorunları. Bir türlü sarılamayacak kazılan yerlerin yaraları…

Kediler bile hacetini giderdikten sonra özenle örtüyor üzerine. Ya bizlerin kurum ve kuruluşları? Örtmeyi şöyle bırakın; kazılan yerler ya tarlaya dönüyor, ya mezara benzeyen yamuk yumuk onarılma çalışmaları ile gülünç bir şehir gerçeği izletiyorlar bizlere.