TEKİRDAĞ İSTANBUL ARASI VAPUR-GEMİ ULAŞIMI!

Başlıktaki gibi bir haberi duymayı, yazmayı ne kadar çok isterdim! Deniz sahili 135 km olan şehrin balık kültürü olmamasından, halk plajı fakirliğine kadar ne çok eksiğimiz var! Peki, ama şehrimiz ve ülkemiz deniz ulaşımı için muhteşem bir öneme sahipken; Tekirdağ insanı niçin çok PAHALI ve doğayı kirleten kara araçları ulaşımına muhtaç?

Niçin deniz yolarını, sosyal, kültürel ortamı geliştirecek gemileri, vapurları kullanmayalım? Sadece İstanbul, Çanakkale, İzmir ulaşımlarımızı tekerlekli taşıtlarla ve oldukça pahalıya mı yapalım?

Biliyorum bu düşünce bir düşten ibaret. Tıpkı hafif raylı sistem gibi! Tıpkı demir yolu ulaşımı gibi! Bir adım ötedeki İstanbul’a, Çanakkale’ye ve biraz ötemizdeki Ege’nin kraliçesi olan İzmir’e kaç insanımız; kültürel, sosyal amaçlı gidebiliyor?

Gelin hep birlikte bir hesap yapalım! Dört kişilik bir aile, kırk yılda bir İstanbul’a gitmeye karar versin. Eminönü, Karaköy, Pera; bir dolaşıp, biraz moral toplayacaklar ve görgülerini de arttıracaklar.

Ekonomik maliyetine bir göz atmak gerekirse bu ailenin bu dediğim yerlere sadece ulaşım ücreti; 500 TL. Yeme, içme ve özendiklerini satın almaya kalksalar; en az 1000 TL harcayarak geri dönebilirler. Ekonomisi oturuşmuş, kültürel yaşamın önemine sahip bir aile için büyük masraf sayılmasa da, şehrimizde yaşayan on binlerce aile için hiçbir zaman olmayacak bir düş ve serüvendir bu ailenin İstanbul seyahati.

Dedik ya İstanbul bir adım ötemizde. Ne olmuş bir adım ötedeyse? Sadece hastalanınca ve alış veriş için zoraki gidilen bir dünya şehrinin bir adım ötemizde olması neyi ifade eder? Hiçbir şeyi… Tıpkı masallardaki gibi Kaf Dağı’nın çok ötesinde gibi değil mi?

Birde şöyle düşünelim! Hatta bir parça düş kuralım. Tekirdağ Süleymanpaşa’dan haftanın belli günleri, günde bir sefer; Tekirdağ İstanbul; Tekirdağ, Çanakkale ve İzmir arası deniz yolu ulaşım başlamış olsa ne olurdu?

Vapurların yolculuğu, denizlerin maviliğinde akıp giden gemilerin rahatlığı insan üzerinde yapmış olduğu olumlu etki çoktan anlaşıldı. Bu yüzden uygar dünya kanallar açarak deniz yolculuğunu taşımacılığını desteklediler.

Gemi yolculuğu, yani Tekirdağ İstanbul ve İzmir arası yapılacak deniz ulaşımı bir defa daha ucuz olacaktır. Yorucu olmaktan öte dinlendirici olacaktır. Gemilerin içinde gezinme, alış veriş etme, yeme içme imkânı olduğu için, gidilen şehirden öte gemide dahi sosyal, kültürel hayatın olumlu etkileri gergin olan, bıkkın olan, sıkılmış olan insanımız için bir ayrıcalığa kendini onarma fırsatına dönüşecektir.

Yetkililer; büyük büyük insanlar niçin bunu düşünmezler? Her fırsatta Tekirdağ için şöyle yapacağım, böyle yapacağız diye söz verenler nerede?

Cesaretleri varsa SÜLEYMAPAŞA’da bir araştırma yapsınlar. İki yüz bin nüfuslu şehrimizde kaç insan yolculuğa, seyahate çıkabiliyor? Ortaya çıkan sonuç karşısında şaşkına dönerler mi? Dönmezler! Çünkü biliyorlar ki bu şehrin insanı ulaşım çok pahalı olduğu için gezi kültürü, gezi bilinci geliştirememiştir.

Hemen ötemizde bulunan Balıkesir’e ait adalara bile giden insan sayısı; şehri yüzde biri bile değilken; bu durum karşısında utanmalıyız… Sıkılmalıyız… Üzülmeliyiz…

Sadece araba vapurlarını desteklemek, onların varlıklarını çoğaltmak şehrin deniz taşımacılığını, insanımızın deniz ulaşım seyahat kültürüne ciddi bir katkı vermez.

Neden mi? Araba vapurları insan seyahati için uygun değil de ondan. Sıkıcıdırlar. Gürültülü ve sosyal alanları oldukça azdır. Tam manasıyla şehirlerarası ulaşım vapurları vardır. İçinde her türlü sosyal alanın bulunduğu, yolcu yoluna giderken dahi unutamayacağı anılara sahip olacağı vapurlar bu şehre; Süleymanpaşa Tekirdağ’a lüks değildir.

Büyük fikirler, gönlü büyük, şehir ve insan sevgisiyle donatılmış insanlardan çıkarlar elbet. Fakat büyük gelişmeler, ilerlemeler, şehirlerin kaderlerinin değişmesi, sadece bir kişiyle olmuyor.

Belediye Başkanlarından, en üst derece amirlere kadar; şehre katkı vermek için kurulmuş, oluşturulmuş birimlere; Valiliğe, İl Kültür ve Turizm Müdürlüklerine, Üniversitelere, Sivil Toplum Birimlerine ve en önemlisi bu şehirde yaşayan insanların iradesine, taleplerine kadar birçok şeye bağlı bir devrim düşüncesidir…