TUVALET SORUNU KRONİK HALE GELDİ

Şehrimizin: Tekirdağ’ın bir türlü bitirilmeyen sorunlarından birisidir; TUVALET ihtiyacı. Bu konuyu, yazı yaşamıma başladığımdan beri yazıyorum. Daha da yazacağım bellidir…

Yıllar önce bu sorunu yarı şaka, yarı ciddi yazılarımla çözmeyi denesem de, başarılı olamadım. Ne yazık ki bizim değerli insanımızın sorunlara bakış açısı, yöneticilerimizin istikrarlı hizmet etmeme alışkanlığı gibi olduğu için, bugün sorun dediğimiz şeyi pekâlâ yarın unutuyoruz.

İsterdim ki birçok insanımızın ihtiyaç giderme meselesi çözülmediyse, pekâlâ yöneticilerin makam yerlerinin kapısı önüne gidip, utanmadan sıkılmadan ihtiyaçlarını oracıkta gidersinler…

Yıllar önce Antalya Kaleiçi Karaalioğlu Parkı içinde tuvalet sorunu yaşanıyordu. Tuvalet geldi gelmesine ama ücretli oldu. Bunu protesto eden insanlar her ağaç, bitki, çalı dibine tuvalet ihtiyaçları için çömeldiler. Bir süre sonra her taraf idrar kokmaya başlayınca tuvaletler ücretsiz yapılsa da bu sorun uzun zaman çözülemedi.

İnsanlığın insanlık yolculuğunda en önemli ihtiyaçlarından birisi de sağlıklı, temiz ortamlarda tuvalet ihtiyaçlarının karşılanması değil midir? Yaşama, uyuma, beslenme hakkımız nasıl vazgeçilmez ise, boşaltım sisteminin en değerli ihtiyacı da; HACET gidermektir.

135 km sahili olan, Trakya’nın, ülkemizin gözdesi olmaya aday Tekirdağ’ımız bir türlü TUVALET sorununu çözemedi. Hatta bu sorun kronik hastalık gibi artık tedavi edilemez hale geldi.

Hangi tanıdığı rastlasam, özellikle biraz sorun yaşayan, sıklıkla tuvalet ihtiyacı yaşayan insanlar; “ Bizim tuvalet ihtiyacımız niçin çözülmüyor?” Şehir büyüdü büyümesine, ama tuvaletler bir türlü çoğalmadı!”

Rüstem Paşa Çarşısı tuvaletleri yıllardır kapalı. Sahilde bulunan iki tuvaletten birisi iki yıl önce, diğeri de bu yıl kaldırıldı! NİÇİN? Özellikle uzun caddelerimiz, bulvarlarımız kadınlarımız ve sıklıkla tuvalet ihtiyacı duyan insanlarımız tarafından geçilirken, çok büyük sosyal korkular, utanma durumları yaşanıyor.

İnsanlar resmen dışarı çıkmaktan korkuyor çekiniyor. Ya tuvaletim olmadık yerde gelirse?

Kendi insanımızı başköşeye koymuyor, koymaya düşünmüyorsak, turizm denen gelişmeyi, öncü şehir olmayı başarabilir miyiz? Mümkün değil…

Böyle basit aynı zamanda gerekli her yere konacak tuvaletlerle insan istihdamı için de bir fırsatı değerlendirememek; tam manasıyla ÇAĞDIŞI uygulama, duyarsızlık değil de nedir…

Suna İnan Kıraç Vakfı bana ne öğretti biliyor musunuz? İnsanı önemsemeyi. Kendimizin değerli olduğunu… Onların yaptığı büyük hizmetlerden birisi de Pera Müzesi’dir. Buraya sadece sergi salonları, beslenme, film izlemek için gitmedim!

Aynı zamanda sunulan çay kahve ve su bardaklarının, önünüze konan peçede ve her SANİYE çok temiz, ferah olan tuvaletleri için gittiğimi söylemek istemekten öte MİNNETTARIM; insanı, insanlığın başköşesine koydukları, bir köy çocuğunun ruhunu da tamir ettikleri, kendisini değerli hissettirdikleri için…

Yokmuş bizim şehrimizde böyle yöneticiler? Bize biraz el uzatıp, ezik yönlerimizi, su ve ekmek gibi muhtaç olduğumuz temiz ve her an, gerekli olan her yerde açık olacak tuvaletleri hazır hale getirecek yöneticiler…