UÇMAKDERE’NİN ÇÖZÜM BEKLEYEN SORUNLARI

       Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi kurulduğu günden, Kadir Albayrak seçildiği günden beri Uçmakdere ile iç içe değerli gelişmeler olmaya devam ediyor. Uçmakdere, Aydın Selçuk Şirince’den elli yıl geri görünse bile, ilk adımlarını atmadan önce yüz yıl önce geriydi.

Şarköy Uçmakdere geri döndürülemez bir şekilde turizmin hizmetine girdi.Doğasıyla,insanıyla,hizmetleriyle ve geç fark edilmiş olmanın derin hüznüyle…Bütün bu gelişmeler birçok köyümüz için gençlerimizi kaçırmadan önce,köylerimiz boşalmadan yapılmalıydı…

Uçmakdere’de yanan turizmin ışığının, harekete geçen lokomotifin öncülüğünü bütün imkânlarımızla desteklemeliyiz; Amaçlardan, fakatlardan, lakinlerden çok uzak bir şekilde Uçmakdere turizmine, insanına katkılar sunmalıyız…

Uçmakdere turizmine ciddi katkılar yapacak aşılması gereken engeller var. En basitinden başlamak isterim. Yeniköy ile Uçmakdere arasındaki yolun kenarları, emniyet şeridi denen yerin kayan çakıllar, kayalar tarafından tamamıyla örtüldüğüdür…

Buraya gezmek, Uçmadere Şarköy, Hoşköy, Mürefte bölgesine giden birçok insanın, araç sahibinin ortak görüşüdür;

“ Yol kenarına akan, düşen, kayan çakıllar niçin temizlenmiyor?”

Buraları zaman zaman temizlenmiş olsa bile, turizmin ayak seslerinin çoktan duyulduğu, araç trafiğinin her geçen gün arttığı bu bölgemiz ve yol kenarların niçin temizlenmiyor diye; TEKİRDAĞ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ DAİRESİ BAŞKANLIĞINA sormak isterim; niçin istikrarlı bir takip, çalışma yok sayın daire başkanım? Kadir Başkan bu kadar çırpınırken siz niçin yaya kalıyorsunuz?

Uçmakdere’nin acilen çözülmesi gereken bir başka meselesi daha var. Köy içinde beslenen hayvanlar-inekler? Üretimin, hayvancılığın karşısında saygıyla, sevgiyle eğilmeyen yoktur. Bir yer turizme açıldıysa, hele tüm dünya şehirlerini dahi doğa ile buluşturma çabaları harcarken, doğadan, doğanın öz çocukları olan hayvanlarından kaçılmaz.

Bu işi, mahalle-köy içinde her en pislik, zarar yapan hayvancılığı köyün daha doğal ortamına taşımam mümkün…

Uçmakdere’nin düzenine, gelişen, pırıldayan yüzüne yakışmayan hayvan pislikleri her yerde ve onlardan geriye kalan gübrelerin dayanılmaz kokuları, ıhlamurları, adaçayı kokularını bastırma yarışına girmiş durumda. Bu sorunu hangi kurum ve kuruluş çözecek?

Üretime kısıtlama getirmeden, ailelerin yaşamları için bakmak zorunda olduğu hayvancılığı yok etmeden, turizmi de var ederek bir çözüm yolu bulunamaz mı?

Uçmakdere’nin bir başka sorunu ise çok daha önemli! Turizmin vazgeçilmezidir, taşıtlardan uzak güvenli ve doğal yerlerde yürümek. Uçmakdere’nin dağları, korulukları, vadileri bu işe çok uygun; tamam. Ama aynı zamanda Uçmakdere ile denizi arasında uzanan vadinin hemen yanından geçen yol, araçlara bile yetmezken, aynı bölgede yaşayan, özellikle yazın burayı kullanan Uçmakdereli ve buraya gelen iç turizmin yeşermesine katkı veren insanlar; deniz ile Uçmakdere arasında yürüyüş yolu istiyorlar.

Uçmakdere için yapılan bunca fedakârlığın yanında deniz ile Uçmakdere arasında yürüyüş, bisiklet yolu yapmak çok mu zor?

Bizim kurum ve kuruluşlarının en büyük eksiğidir istikrar! Denizi geçip derede boğulmak da bizim kurum ve kuruluşlarımızın bir başka yönüdür. Oysa kalkınma denen şey, turizm denen mucize; ciddiyet, istikrar, hizmet, sevgi ve her daim yenilikler ister…

Gelin, geç kalmış Tekirdağ’ın kalkınmasına, turizmine hiç olmazsa birkaç yerde daha ciddi bakalım…